Lezersbrief: Neutronenbommenstickers

Hoe zou Joke zich voelen ? Joke zit aan het raam en kijkt naar buiten. Naar de distels, eksters en molshopen in haar tuin. Er zijn ook koolmeesjes en een tuinkabouter, maar die ziet ze vandaag niet.

Joke is 48, woont in Ertvelde, gehuwd, heeft 2 kinderen, is sociaal, ambitieus en politiek geëngageerd. Ze houdt van het boerenleven, een opwarmertje in de winter en een koude douche in de zomer. Ze is een natuurmens, gevoelig, emotioneel, en gaat graag naar het theater.

2019 begon voor haar fantastisch. Ze kreeg heel wat mailtjes en sms’jes met wensen, al kende ze niet alle afzenders persoonlijk. Zelfs in februari nog werd ze uitgenodigd op een nieuwjaarsreceptie. Toch maar gaan, dacht ze. Een vliegende kraai vangt meer dan een zittende.

Deze boerenwijsheid indachtig, mengde ze zich onder de aanwezigen en voelde de waardering, die ze jarenlang gemist had. Uitgelaten babbelde ze honderduit over koetjes en kalfjes, maar ook over minder ernstige zaken zoals wraak, vergelding en de veiligheid van de staat. Volgetankt met positieve energie liet ze zich huiswaarts rijden en genoot na van een avond die ze niet snel zou vergeten.

Er leek geen wolkje aan de lucht, tot ze 3 dagen later ontslag moest nemen van haar baas. Ze zou op de receptie hebben gelogen over een werkgerelateerd dossier. Haar diepgelovige baas kon daar niet mee lachen. Eens een leugenaar, altijd een leugenaar. Zelfs al was het een leugentje om bestwil, het klimaat was er niet naar om onwaarheden te vertellen.

Joke voelt zich vandaag eenzaam, onbegrepen, en in de steek gelaten. Ze is vernederd en de pijn in haar hart is zo groot als het gat in de ozonlaag. Eigenlijk zou ze niets liever doen dan het vliegtuig nemen naar een zo ver mogelijke bestemming. Maar dat kan of mag ze niet.

Straks komen haar kinderen thuis van school. Ze heeft witloof gestoofd en rolt de stronkjes in rolletjes hesp. De kaassaus staat te pruttelen. De ouderwetse geur van puree vult het huis. De tafel is gedekt. Het leven gaat verder en Joke gaat verder.

Op de radio kondigt de omroeper een liedje aan van De Leidse Sleutelgaten. “Joke, hou op met koken; kom uit de keuken, m’n lieve Joke; want ik wil gezellig samen met je neutronenbommenstickers op m’n nieuwe tas gaan plakken”. Joke heeft eventjes de neiging om mee te zingen, maar een siddering door haar lichaam houdt haar tegen. Ze schakelt snel over naar een andere zender. “Leef, alsof het je laatste dag is; leef, alsof de morgen niet bestaat”. Glimlachend hoort ze de sleutel in het sleutelgat van de voordeur steken.

Philip François

 

 

 

 

 

 

Zeen is a next generation WordPress theme. It’s powerful, beautifully designed and comes with everything you need to engage your visitors and increase conversions.

Krijg het nieuws uit jouw buurt

116519
X