Geraardsbergen. “1 mei is niet alleen een feestdag, maar ook een strijddag,” benadrukte Majida Hadzifejzovic, voorzitter van de Jongsocialisten Geraardsbergen, tijdens haar toespraak. “De strijd voor solidariteit en sociale rechtvaardigheid beperkt zich niet tot één dag. Het is een dagelijkse inzet voor de mensenrechten en tegen de mechanismen die ongelijkheid en onrechtvaardigheid veroorzaken.”
De Jongsocialisten willen dat deze strijd tastbare gevolgen heeft, en dat kan volgens hen enkel als de krachten worden gebundeld. Hadzifejzovic riep het lokaal bestuur op om vooral goed te luisteren naar de bevolking: naar hun verlangens, hun zorgen, hun verzuchtingen en hun angsten. “Alleen door écht te luisteren, kan beleid afgestemd worden op wat mensen echt nodig hebben,” stelde ze.
Focus op armoede en generatiearmoede
Volgens de Jongsocialisten moet de strijd tegen armoede, en zeker tegen generatiearmoede, een nog grotere prioriteit worden in Geraardsbergen en de brede Denderstreek. “Generatiearmoede is hier nog altijd diepgeworteld. We moeten meer doen om die vicieuze cirkel te doorbreken,” aldus Hadzifejzovic.
Een instrument dat daarbij kan helpen, is de zogenaamde armoedetoets, een werkwijze die al met succes werd toegepast in steden zoals Maasmechelen en Beringen. “De armoedetoets houdt in dat elke belangrijke beleidsmaatregel wordt geëvalueerd op haar impact op mensen in armoede,” legt ze uit. “Deze evaluatie moet gebeuren over alle beleidsdomeinen heen: onderwijs, wonen, mobiliteit, vrije tijd… Elke schepen moet zich de vraag stellen: wat betekent mijn beleid voor iemand in armoede?”
Overleg en ervaringsdeskundigen centraal
De Jongsocialisten pleiten ervoor om bij het uitvoeren van de armoedetoets nauwe samenwerking te zoeken met lokale armoedeverenigingen, maatschappelijk werkers en ervaringsdeskundigen. “Wie armoede aan den lijve heeft ondervonden, weet als geen ander waar het beleid tekortschiet. Die stemmen moeten centraal staan,” benadrukt Hadzifejzovic.
Ze besluit krachtig: “Het vooruit helpen van medeburgers die in kansarmoede leven, is geen gunst. Het is de plicht van iedereen die het beter heeft.”
Julien Borremans