‘Oorlogsherdenkingen en erkenning blijven belangrijk’
De gemeenten Oosterzele en Wetteren en het Het Gijzels Genootschap van de Kerkuil vinden het belangrijk dat de Slag om Gijzenzele/Kwatrecht elk jaar wordt herdacht en de helden worden geëerd. Zo ook dit jaar, op zaterdag 24 mei werd in Kwatrecht en Gijzenzele Wereldoorlog II met veel eerbetoon herdacht. Met toespraken van schepen Ruben De Gusseme, kolonel Danny Vanormelingen, bezinning door aalmoezenier, burgemeester Orville Cottenie en neerlegging roosjes door leerlingen, bloemen neerlegging door burgemeester Orville Cottenie en schepen Louise Van Hoorde voor de gemeente Oosterzele, generaal majoor van het Vliegwezen An – Roos De Potter, kolonel van het Vliegwezen Militair Administrateur Johan Lenière, burgemeester Albert De Geyter en schepen Eline Pardaen voor de gemeente Wetteren, kolonel stafbrevethouder buiten dienst Danny Van Ormelingen voor de Koninklijke Verbroedering 6 de Linie, kolonel stafbrevethouder Peter De Vliegher voor de Koninklijke Vereniging 5 de Linie, samen met Hugo Peeters voor de afdeling Koninklijke Verbroedering 5 de, 17 de, 35 ste en 55 ste Linie Regimenten 1940 – 1945, Petra Van Bever voor het Gijzels Genootschap, de Last Post, de Nationale Hymne en het spelen van de mars van het Zesde Linie, werd het een piëteitsvolle herdenking. De plechtigheid werd in stijl en klasse opgeluisterd door de fanfare ‘Voor God en Vlaanderenland’ Scheldewindeke. Niet meer weg te denken op de herdenking. De plechtigheid werd heel knap geleid door Petra Van Bever, één van de boegbeelden van het Gijzels Genootschap van de Kerkuil. Traditiegetrouw wordt Petra geflankeerd door voorzitter Dirk De Ganck. ‘Omwille van medische redenen kan Dirk er niet bij zijn. Door het ontbreken van Dirk, missen wij niet alleen onze voorzitter en drijvende kracht achter deze herdenking, maar ook een vriend. Ik ben er van overtuigd dat Dirk bij het zien van de opname van deze plechtigheid zal glunderen van trots’, speechte de bevlogen Petra Van Bever.
Eerbetoon helden
‘Bloemen zijn als kleine sierraden op een grijze steen,…Bloemen zeggen ook dat wij niet vergeten…’Er
werden roosjes neergelegd voor:
Coen Marcel 21 j.
Raeckelboom Albert 21
Boey Theodoor 20
Braet Eduaard 22
Donckers Karel 21
Hapers Edmond 23
Huylenbroeck Albert 22
Maes Theophilus 21
Scheerdijk Lodewijk 21
Sels Hendrik – Jan 20
Van Laethem Omer 22
Vandervorst Jozef 20
Verhelst Edgard 20
Mertens Jozef 26
Vekemans Frans 28
Van Sprengel Henrikus 24
Christiaens Willem 21
Claes Frans 20
De beuckelaer Hendrik 24
De Groulard Landri 23
Meys Raymond 20
Rutten Albrecht 23
Van Dyck Karel 20
Van Havere Albert 21
De Wilde Jules
Verhaege Marcel
Verliefde René
Sleeuwaegen René
Sioncke Remi
De Wever Honoré
piloot John Reid
De burgers Verhaegen en De Wilde.
Kwatrecht en Gijzenzele hebben hun eigen verhaal over de gruwel in de Tweede Wereldorlog. Ze vormden in mei 1940 het toneel van hevige gevechten. Men moest het hoofd bieden aan gewelddadige aanvallen van Duitse troepen.
De Slag om Gijzenzele en Kwatrecht werd één van de hardnekkigste veldslagen uit de Tweede Wereldoorlog. De verliezen waren langs Duitse zijde het grootst. De geschiedenisboeken maken er weinig of geen gewag van, de Duitsers kregen heel veel tegenstand in Gijzenzele en Kwatrecht.
Van 20 – 22 mei 1940 werd er in Kwatrecht en Gijzenzele hevig gevochten. De meeste gesneuvelde Belgische soldaten waren prille twintigers (zie lijst). Gijzenzele en Kwatrecht maakten deel uit van de verdedigingslinie die vanaf de Bovenschelde te Kwatrecht tot aan de Leie bij Astene vijandelijke aanvallen moest afweren.
Het begin van de Tweede Wereldoorlog ligt 85 jaar achter ons, de strijd om de herinnering eraan, of de lessen die we er al dan niet uit kunnen trekken, is in Gijzenzele en Kwatrecht nog niet voorbij. Elk jaar opnieuw brengt men in Kwatrecht en in Gijzenzele hulde aan de piepjonge soldaten die in Gijzenzele en Kwatrecht sneuvelden. In Gijzenzele en Kwatrecht blijft men aandacht vragen voor de Tweede Wereldoorlog. Daar zijn veel goede redenen voor. Het is precies 85 jaar geleden dat de Slag om Gijzenzele/Kwatrecht plaats vond. De gebeurtenissen op 20, 21 en 22 mei 1940 blijven 85 jaar later nog altijd in het collectieve geheugen hangen. WO II had ook een grote invloed op de Gijzenzeelse en Kwatrechtse samenleving. De herinnering aan de gruwel blijft in Gijzenzele met het oorlogsmuseum en de Halve Maanroute vers in het geheugen liggen. De Tweede Wereldoorlog was in Gijzenzele en Kwatrecht een oorlog die drie bangelijke dagen werd uitgevochten maar ook in de geesten van de bewoners.
Elk jaar opnieuw wordt men tijdens de plechtigheden overvallen door een indrukwekkende stilte. Die stilte heeft telkens weer het effect van ‘De Schreeuw’ van Edvard Munch. Telkens opnieuw een uitroep: hoe kon dat in godsnaam mogelijk zijn? Piëteit voor de oorlogsslachtoffers, er heerst ontzag en bewondering voor de soldaten die in WO II vochten voor onze vrijheid. De soldaten hebben er een offer gebracht ter verdediging van de waarden die dierbaar zijn aan ons vaderland. Als je ziet welke impact WO II heeft gehad op onze samenleving, op onze waarden en normen, dan kun je toch niet indenken dat men zou ophouden met de herdenking van de Slag om Gijzenzele en Kwatrecht. De oorlog blijft volledig onverwerkt verleden. En juist omdat dat verleden zo belangrijk is voor het heden, blijft het in Gijzenzele en Kwatrecht alle aandacht waard. Drie dagen bulderden de kanonnen in Gijzenzele en Kwatrecht. De Duitse aanvalsplannen voorzagen een snelle opmars. De verliezen langs Duitse zijde waren het grootst. In Gijzenzele sneuvelden 24 Belgische soldaten. In Kwatrecht kwamen 35 Belgische soldaten om. Tijdens de Duitse verovering van België sneuvelden op die 18 dagen tijd 5.481 Belgische soldaten, de helft van hen aan de Leie. Zo’n 6500 burgers stierven door het oorlogsgeweld. Uit de verslaggeving van majoor en commandant Desprets blijkt de afschuwelijke gruwel. Dat er hevig werd gevochten, blijkt uit het naslagwerk ‘Slechts drie dagen hebben de kanonnen gebulderd’. De bewoners van Gijzenzele en Kwatrecht moesten vluchten voor het geweld. Pas toen van hogerhand het bevel kwam zich terug te trekken, verlieten de vijfde en zesde linie de stellingen van het ‘Bruggenhoofd Gent’. De herinneringen aan de gebeurtenissen van mei 1940 mogen niet verloren gaan. Oorlogsherdenking en erkenning blijven belangrijk. De nagedachtenis eren van hen die voor onze vrijheid gestreden hebben en waarden van vrede en vrijheid verdedigden. (marcel van de vijver, foto’s danny de lobelle).