Geraardsbergen. Op dinsdag 3 juni zal de gemeenteraad van Geraardsbergen tijdens een officiële zitting uitgetreden mandatarissen eren met symbolische eretitels. Eén naam springt daarbij bijzonder in het oog: Stephan Bourlau. De gemeenteraad kent hem de eretitel van raadslid toe, als erkenning voor zijn jarenlange, soms turbulente maar altijd gedreven bijdrage aan de lokale politiek.
Strijdlustige opposant met een missie
Stephan Bourlau is een bekende figuur in de Geraardsbergse politiek. Zijn politieke loopbaan begon bij Vlaams Belang, waar hij zowel gemeenteraadslid als provincieraadslid was. In 2017 besloot hij de partij de rug toe te keren en zijn eigen lokale beweging op te richten: Het Alternatief. Bourlau wilde daarmee een nieuwe wind door de lokale politiek laten waaien. Onder Het Alternatief haalde Bourlau twee zetels, maar al snel verloor hij één van zijn fractieleden die als onafhankelijke ging zetelen. Toch bleef hij volharden en scherp oppositie voeren tegen het stadsbestuur.
Na de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2024 diende Bourlau een klacht in bij de Raad voor Verkiezingsbetwistingen. Hij stelde dat er chaos en onregelmatigheden waren geweest in de telbureaus en eiste herverkiezingen. De Raad verwierp echter zijn bezwaar, met de motivatie dat de vermeende fouten niet van dien aard waren dat ze zijn verkiezingsresultaat wezenlijk hadden beïnvloed. Daarmee kwam er abrupt een einde aan zijn 18 jaar durende politieke mandaat.
Stephan Bourlau is echter meer dan alleen politicus. In zijn boek “Gouden tijden van de orkesten in en rond Geraardsbergen” brengt hij de muzikale geschiedenis van de regio tot leven. Daarnaast schreef hij “Streekrenners in het profpeloton”, een nostalgisch werk over lokale wielrenners die hun weg vonden naar het professionele wielrennen. Zijn passie voor de streek en haar mensen sijpelt door in alles wat hij doet.
Kritiek en scherpe analyses
Bourlau werd in 2006 voor het eerst verkozen als gemeenteraadslid. Destijds haalde Vlaams Belang vier zetels in de gemeenteraad, wat in de nationale context een sterke prestatie was. Met de verkiezingen van 2012 verloor de partij drie zetels, en Bourlau bleef als eenzame stem achter. “Als verkozene van Vlaams Belang werd ik soms als paria behandeld, terwijl ik helemaal geen racist ben. In mijn familie zijn mensen met een vreemde origine.”
Hij stond bekend om zijn scherpe kritiek op het stadsbestuur en zijn politieke tegenstrevers. Hij nam het geregeld op tegen Guido De Padt, voormalig burgemeester en een gerespecteerd figuur. “In zijn topjaren moest je goed voorbereid en uitgeslapen zijn om Guido De Padt aan de tand te voelen De huidige burgemeester vind ik eerder een kleurloos figuur”, blikte Bourlau terug. Hoewel De Padt hem meermaals vroeg om zich bij Open Vld aan te sluiten en zelfs een schepenambt aanbood, bleef Bourlau trouw aan zijn eigen koers.
Bourlau uitte zijn ongenoegen over de beperkte rol van de gemeenteraad en de manier waarop veel dossiers naar het Autonoom Gemeentebedrijf (AGB) waren doorgeschoven. Hij hekelde de gebrekkige burgerparticipatie en het uitblijven van kritische stemmen die de gevestigde orde durfden uit te dagen. “De gemeentepolitiek in Geraardsbergen heeft nood aan figuren die tegen de haren in durven strijken om de heilige huisjes te slopen,” zei hij ooit.
“Bovendien is er een groot geloofwaardigheidsprobleem. In 2022 liet Bram De Geeter nog opteken: “De tarieven voor de ophaling van afval door LlvA liggen gewoon veel te hoog.” Tijdens de gemeenteraad van 25 maart werd met stille trom de verhoging van de tarieven doorgesluisd. Bram De Geeter hield zijn bek en pluimen.”
Controverse rond de moskee
Een van de meest besproken momenten in Bourlau’s politieke loopbaan was de petitie tegen de geplande moskee in Geraardsbergen in 2016. Hij verzamelde toen ongeveer 3.000 handtekeningen en diende een bezwaarschrift in. De actie leidde tot verhitte discussies over integratie, religieuze vrijheid en discriminatie. De vzw Socio Cultureel en Educatief Huis diende zelfs een klacht in tegen Bourlau wegens aanzet tot discriminatie, wat leidde tot een verhoor bij de lokale politie. “Je mag zeggen wat je wil, zonder mijn petitie was de moskee er gekomen,” stelt Bourlau. “Ik kreeg heel wat bagger over mij heen en werd meerdere keren bedreigd.”
Met de eretitel van gemeenteraadslid ontvangt Stephan Bourlau een symbolische bekroning van zijn politieke carrière. Zelf noemt hij het “balsem op de wonde”. Hij benadrukt dat hij de politiek nauwlettend zal blijven volgen, ook al laat zijn gezondheid niet toe om overal actief in mee te draaien. “Als de kans zich voordoet om weer actief aan politiek te doen, zal ik die zeker niet laten liggen,” aldus Bourlau.
Zijn politieke engagement, scherpe analyses en vastberadenheid maakten hem tot een van de meest markante figuren in de recente geschiedenis van de Geraardsbergse politiek. Met zijn afscheid als actief raadslid verdwijnt een kritische stem uit de gemeenteraad, maar de kans is groot dat Stephan Bourlau zich in de toekomst opnieuw laat horen.
Eretitels voor andere mandatarissen
Op dinsdag 3 juni zal de gemeenteraad van Geraardsbergen tijdens een officiële zitting verschillende uitgetreden mandatarissen eren met eretitels. Zo zal de gemeenteraad een verzoek indienen bij de Vlaamse Overheid om de heer Guido De Padt de eretitel van burgemeester toe te kennen. Daarnaast worden de eretitels van raadslid ook verleend aan Godelieve Dauw, Sarah De Backer en Geert De Chou. Guido De Padt, David Larmuseau en Kristin Vangeyte krijgen zowel de eretitel van schepen als die van raadslid.
Opvallende afwezige in het rijtje is Martine Duwyn. Ze zat decennialang in de gemeenteraad en is zowat twintig jaar schepen voor de Open Vld geweest. Volgens goed ingelichte bronnen zag ze zelf af van een eretitel om de nodig controverse te vermijden.
Julien Borremans