Geraardsbergen. Onafhankelijk gemeenteraadslid Karel De Moyer zich vragen over het weinig rechtlijnig en visieloos beleid rond ontharding en verharding. Volgens De Moyer ondergraaft de stad haar eigen geloofwaardigheid door tegelijk op de ene plek massaal te ontharden en elders opnieuw te verharden.
De Moyer wijst op twee recente beslissingen die volgens hem haaks op elkaar staan. In Moerbeke kiest de stad voor een grondige heraanleg van het Moerbekeplein: het versteende plein wordt een groene ontmoetingsplek met bomen, gras en speelzones, en moet bovendien de wateropvang verbeteren om overstromingen te temperen. Opvallend is dat het aantal parkeerplaatsen voor dit project daalt van 192 naar 60.
Tegelijkertijd besloot het bestuur om de parking van sportcentrum De Veldmuis tussen 22 en 29 september 2025 volledig opnieuw te asfalteren. “Een beleid dat tegelijk onthardt in Moerbeke en verhardt aan De Veldmuis kan onmogelijk coherent of toekomstgericht zijn,” stelt De Moyer.
Draagvlak en vertrouwen onder druk
Volgens De Moyer leidt het gebrek aan samenhang tot draagvlakverlies voor noodzakelijke klimaat- en leefbaarheidsingrepen. Bewoners, handelaars en verenigingen in Moerbeke, die al met parkeerdruk kampen, reageren kritisch op het verdwijnen van 132 plaatsen. “Inwoners ervaren dit als een lukrake aanpak: in Moerbeke verdwijnen parkeerplaatsen en wordt er onthard, terwijl aan De Veldmuis opnieuw asfalt wordt gegoten,” klinkt het. “Dit ondergraaft het vertrouwen en de geloofwaardigheid van het stadsbestuur.”
Drie kernvragen aan het college
De Moyer vraagt het stadsbestuur om duidelijkheid op drie punten: hoe verzoent het bestuur de ontharding in Moerbeke met de verharding aan De Veldmuis; bestaat er een overkoepelende visie op ontharding, verharding en mobiliteit die dergelijke keuzes stuurt; en hoe denkt men in die context geloofwaardig draagvlak te creëren voor toekomstige onthardingsprojecten?
Oproep tot samenhang en perspectief
Met zijn tussenkomst vraagt De Moyer om een samenhangend kader waarin de stad expliciet maakt waar en waarom ze onthardt, waar verharding behouden of vervangen wordt voor bereikbaarheid, en welke alternatieven (randparkings, deelmobiliteit, openbaar vervoer) de parkeerdruk elders opvangen. Enkel met zo’n langetermijnvisie, besluit hij, kan de stad tegelijk leefkwaliteit, klimaatbestendigheid en bereikbaarheid waarmaken en het vertrouwen van inwoners vasthouden.
Julien Borremans