Geraardsbergen staat voor een moeilijke budgetronde, maar kiest bewust voor stabiliteit: er vallen geen ontslagen en de belastingen gaan niet omhoog. Het stadsbestuur (Team Geraardsbergen, Open VLD en Vooruit) werkt aan een meerjarenplan dat de dienstverlening overeind houdt, zonder de aanvullende personenbelasting of de opcentiemen op de onroerende voorheffing te verhogen.
De uitgangspositie is zwak. Geraardsbergen ontvangt beduidend minder middelen uit het Gemeentefonds dan grootsteden: waar Antwerpen en Gent ruwweg ± €1.400 per inwoner halen, krijgt Geraardsbergen ongeveer €300 per inwoner. Over een hele legislatuur vertaalt dat verschil zich in tientallen miljoenen euro minder ontvangsten.
Tegenvallers
Alsof dat niet volstond, moesten alle gemeenten in september een tegenvaller incasseren: de raming van de opbrengst uit de personenbelasting ligt vanaf 2026 structureel lager door de federale verhoging van de belastingvrije som. Volgens de VVSG scheelt dat in 2029 circa €120 miljoen voor alle gemeenten samen. Tegelijk groeit het takenpakket: strengere normen rond klimaat, energie, brandveiligheid en een duurder onderhoud van het stedelijk patrimonium drukken zwaar op de uitgaven.
De hogere overheden “slaan en zalven”: opdrachten worden doorgeschoven zonder volwaardige financiering, al zijn er ook gerichte steunlijnen, zoals middelen voor de stijging van het aantal leefloners en een mobiliteitsknooppuntpremie van €5 miljoen over zes jaar. Netto blijft de balans negatief, waardoor het stadsbestuur blijvend aandringt op betere structurele ondersteuning van steden en gemeenten.
Lokale structurele uitdagingen
Geraardsbergen heeft bovendien eigen, blijvende uitdagingen: een kwetsbare bevolkingssamenstelling (met relatief veel gezinnen in armoederisico), veel te onderhouden erfgoed, een uitgestrekt grondgebied van bijna 80 km² met zo’n 400 km gemeentewegen, en een structureel onderbemand politiekorps door de historische KUL-normering. Dat alles maakt het leveren van basisdiensten duurder dan gemiddeld.
Heldere koers zonder lastenverhoging. Ondanks de krapte houdt het college vast aan vier ankerpunten:
- Geen verhoging van de aanvullende personenbelasting;
- Geen verhoging van de opcentiemen op de onroerende voorheffing;
- Geen ontslagen bij de stadsdiensten;
- Geen stijgende schuldgraad: investeren kan, maar met gezond verstand.
Het principe blijft: “De tering naar de nering zetten.” Concreet betekent dit: strikte prioritering van investeringen (veiligheid, onderhoud, energie-efficiëntie), herziening van niet-essentiële uitgaven, maximaal benutten van subsidies en samenwerkingen, en procesverbeteringen om meerwaarde te halen zonder extra kost.
Dienstverlening beschermen, toekomst maken
Het bestuursakkoord blijft de leidraad. Inwoners moeten kunnen rekenen op toegankelijke loketten, propere straten, veilige schoolomgevingen en gerichte sociale steun. Investeringen worden gefaseerd en gericht: projecten met directe impact op leefbaarheid en lokale economie krijgen voorrang; “nice-to-have” wordt uitgesteld.
In december legt het bestuur zijn meerjarenplan voor aan de gemeenteraad. De oefening is zwaar, maar de ambitie is duidelijk: financieel gezond, ondernemingsgericht en sociaal rechtvaardig. Met samenwerking in het schepencollege en inzet van de stadsdiensten wil Geraardsbergen tegelijk rust bewaren (geen ontslagen, geen belastingverhoging) én vooruitgaan waar het telt.