Op zaterdag 23 mei werd in Kwatrecht en Gijzenzele Wereldoorlog II met veel eerbetoon herdacht. In stijl en klasse zo kan met de herdenking van de Slag om Gijzenzele en Kwatrecht omschrijven. De gemeenten Oosterzele en Wetteren en het Gijzels Genootschap van de Kerkuil blijven het belangrijk vinden dat de Slag om Gijzenzele/Kwatrecht elk jaar wordt herdacht Met muzikale omlijsting van fanfare ‘Voor God en Vlaanderland’, toespraken van schepen Ruben De Gusseme, luitenant – kolonel Manu Cammaert, bezinning door Brigitte, neerlegging rozen voor gesneuvelde soldaten
Voorzitster Petra Van Bever schetste de geschiedenis van 20 jaar Gijzels Genootschap en had veel dankwoorden niet alleen voor het talrijk opgekomen publiek maar ook voor alle instanties die hun medewerking verlenen aan de herdenking van de Slag om Gijzenzele/Kwatrecht. Een speciaal pluimpje was er voor sergeant – majoor Jean – Pierre Broucke. ‘U was, bent en blijft onmisbaar voor het Genootschap. Je geeft vertrouwen en tot op vandaag ben jij diegene die we volgen voor advies en richtlijnen. Bedankt, Jean – Pierre’, speechte Petra Van Bever, die alweer in stijl en heel vlot de herdenkingsviering leidde. Ze bracht ook een eerbetoon aan de overleden leden Willy Bockstaele, Willy Van De Vijver en voorzitter Dirk De Ganck. ‘We dragen jullie mee in elk project, elk evenement en elke herdenking. Ook dankwoorden voor voormalige bestuursleden Piet De Landsheere, Gwenn Decordt, Mark Verhoeyen en Marc Van Gaver en voor medewerkers Timothy, Brigitte, Caroline, Rudy, Patrick, Andy, Johan en Christine. Traditiegetrouw werd de herdenking in Gijzenzele opgeluisterd door de Koninklijke Muziekvereniging ‘Voor God en Vlaanderland’ Scheldewindeke. De fanfare is niet meer weg te denken op de plechtigheid in Gijzenzele. Een mooi initiatief om ook schoolkinderen te betrekken in de hulde. De symboliek is belangrijk.
De Slag om Gijzenzele en Kwatrecht werd één van de hardnekkigste veldslagen uit de Tweede Wereldoorlog. De verliezen waren langs Duitse zijde het grootst. De geschiedenisboeken maken er weinig of geen gewag van, de Duitsers kregen de meeste tegenstand in Gijzenzele en Kwatrecht.
Het begin van de Tweede Wereldoorlog ligt 86 jaar achter ons, de strijd om de herinnering eraan, of de lessen die we er al dan niet uit kunnen trekken, is in Gijzenzele en Kwatrecht nog niet voorbij. Elk jaar opnieuw brengt men in Kwatrecht en in Gijzenzele hulde aan de soldaten die in Gijzenzele en Kwatrecht sneuvelden. In Gijzenzele en Kwatrecht blijft men aandacht vragen voor de Tweede Wereldoorlog. De gebeurtenissen in mei 1940 blijven nog altijd in het collectieve geheugen hangen. WO II had ook een grote invloed op de Gijzenzeelse en Kwatrechtse samenleving. De herinnering aan de gruwel blijft in Gijzenzele met het oorlogsmuseum en de 
Halve Maanroute vers in het geheugen liggen. De Tweede Wereldoorlog was in Gijzenzele en Kwatrecht een oorlog die drie bangelijke dagen werd uitgevochten maar ook in de geesten van de bewoners. Elk jaar opnieuw wordt men tijdens de plechtigheden overvallen door sereniteit. Piëteit voor de oorlogsslachtoffers, er heerst ontzag en bewondering voor de soldaten die in WO II vochten voor onze vrijheid. De soldaten hebben er een offer gebracht ter verdediging van de waarden die dierbaar zijn aan ons vaderland. Ook dat toont de herdenkingen. Als je ziet welke impact WO II heeft gehad op onze samenleving, op onze waarden en normen, dan kun je toch niet indenken dat men zou ophouden met de herdenking van de Slag om Gijzenzele en Kwatrecht. De oorlog blijft volledig onverwerkt verleden. En juist omdat dat verleden zo belangrijk is voor het heden, blijft het in Gijzenzele en Kwatrecht alle aandacht waard. Drie dagen bulderden de kanonnen in Gijzenzele en Kwatrecht. De Duitse aanvalsplannen voorzagen een snelle opmars. De verliezen langs Duitse zijde waren het grootst. Tijdens de Duitse verovering van België sneuvelden op die 18 dagen tijd 5.481 Belgische soldaten, de helft van hen aan de Leie. Zo’n 6500 burgers stierven door het oorlogsgeweld. Uit de verslaggeving van majoor en commandant Desprets blijkt de afschuwelijke gruwel. Dat er hevig werd gevochten, blijkt uit het naslagwerk ‘Slechts drie dagen hebben de kanonnen gebulderd’. De bewoners van Gijzenzele en Kwatrecht moesten vluchten voor het geweld. Pas toen van hogerhand het bevel kwam zich terug te trekken, verlieten de vijfde en zesde linie de stellingen van het ‘Bruggenhoofd Gent’. De herinneringen aan de gebeurtenissen van mei 1940 mogen niet verloren gaan. De nagedachtenis eren van hen die voor onze vrijheid gestreden hebben en waarden van vrede en vrijheid verdedigden. (marcel van de vijver, foto’s danny de lobelle).
