Bevrijding herdacht in Strijpen: “Vrede is geen vanzelfsprekendheid”

Aan de kerk van Strijpen werd op 6 september de bevrijding van Zottegem en de ruimere Zuidoost-Vlaamse regio herdacht. Met de jaarlijkse plechtigheid stond de Zottegemse Oud-strijders en Veteranenvereniging NSB Groot-Zottegem stil bij de gebeurtenissen van september 1944 en de mensen die daarbij het leven lieten.

82 jaar na de bevrijding blijft de vereniging het belang van herdenken benadrukken. “Het is van essentieel belang dat we de offers van toen nooit vergeten en de lessen van de oorlog blijven koesteren: vrede is geen vanzelfsprekendheid. Door te herdenken, eren we de gesneuvelden en bekrachtigen we onze toewijding aan vrede en vrijheid voor toekomstige generaties”, vertelt Marc Devalckeneer.

Tijdens de plechtigheid ging bijzondere aandacht naar de Slag aan de Luchtbal in Strijpen, aan het kruispunt van de Meerlaan en de Hoogstraat. Daar raakte op 3 september 1944 een terugtrekkende Duitse colonne slaags met oprukkende Britse bevrijdingstroepen. Een Britse vlammenwerpertank opende het vuur op Duitse vrachtwagens die soldaten, munitie en brandstof vervoerden.

Bij het treffen kwamen zestien Duitse soldaten en vijf Zottegemse burgers om het leven. Ook de namen van die burgers blijven verbonden met de lokale oorlogsgeschiedenis: André Baele, Pelagie De Clercq, Yvonne De Looze, Lucienne De Zutter en Louis Steurbaut.

Ook de Slag bij Wijnhuize, beter bekend als de Slag bij ’t Schipken, werd in herinnering gebracht. Die vond eveneens plaats op 3 september 1944, op de grens van Steenhuize-Wijnhuize en Sint-Lievens-Esse. Een Britse tankcolonne hield aan de Schipstraat halt om samen met de lokale bevolking de bevrijding te vieren, maar botste er onverwacht op terugtrekkende Duitse troepen.

Wat volgde, was een kort maar hevig vuurgevecht. In amper een halfuur veranderde het kruispunt in een slagveld met kapotte tanks en zwaar beschadigde huizen. De 22-jarige Britse luitenant David Scott Russell en de 44-jarige lokale inwoner Alfons Hendrickx kwamen daarbij om het leven.

Met de woorden “Far from home they lay. We will remember them” werd ook hulde gebracht aan de militairen die ver van huis sneuvelden.

Na de herdenking konden de ingeschreven aanwezigen terecht in het OC Strijpen voor een receptie. Voor de leden volgde aansluitend een barbecue.