(NUUS staat open voor lezersbrieven. De publicatie van een lezersbrief betekent niet altijd dat de NUUS-redactie ook akkoord gaat met de inhoud ervan, red.)
Gemeentepolitiek draait in essentie om samenwerken, compromissen sluiten en samen zoeken naar oplossingen die de hele stad vooruithelpen. Maar wie naar Vooruit Zottegem kijkt, krijgt een heel ander beeld: een partij die na de coalitievorming de verkiezingsuitslag nog steeds niet lijkt verteerd te hebben en sindsdien vooral bezig is met zichzelf.
Hun optreden heeft weinig weg van constructieve oppositie. Elke misstap van het bestuur wordt breed uitgesmeerd, elke nuance genegeerd. Niet met de bedoeling om beleid te verbeteren, maar om zichzelf in de kijker te zetten. Het doet denken aan een kind dat blijft stampvoeten omdat het zijn zin niet kreeg.
En intussen blijft de grootste contradictie overeind: hun kandidaat-burgemeester, Kurt De Loor, combineert dit ambt in zijn dromen met een mandaat als Vlaams volksvertegenwoordiger. Een mandaat waarin hij keer op keer in de lijst van minst actieve parlementsleden terechtkomt. Wie zijn job in Brussel al nauwelijks ter harte neemt, moet toch niet denken dat Zottegemnaren geloven dat hij er wél 100% voor zijn stad zal zijn? Burgemeester spelen als een soort flexijob – dat is allesbehalve geloofwaardig.
Neem nu hun huidige stokpaardje: de verkoop van de pastorie in Erwetegem. Vooruit stelt zich nu op als dé verdediger van de belastingbetaler en beschuldigt het stadsbestuur van “amateurisme” of zelfs “gesjoemel”. Maar één vraag dringt zich op: als Vooruit dit allemaal al wist tijdens het proces, waarom kwamen ze er dan niet toen mee naar buiten? Waarom wachten tot de verkoop was afgerond om plots zwaar uit te halen?
Dat is geen constructieve oppositie. Dat is theater, inspelen op de emotie achteraf, wanneer de feiten vastliggen en de schade al geleden is. Wie echt bekommerd is om de belangen van de Zottegemnaar, steekt zijn energie in het vooraf meezoeken naar oplossingen, niet in het achteraf scoren van politieke punten.
En daar wringt het nog dieper: Zottegem mist vandaag een écht linkse partij. Een partij die niet gebouwd is op overlopers van Groen of Open Vld, die niet enkel bezig is met profilering en interne deals, maar die vanuit overtuiging en inhoud politiek voert. Vooruit Zottegem geeft zichzelf het label “sociaal”, maar in de praktijk lijkt het meer een toevallige samenstelling van persoonlijke agenda’s dan een consequente linkse stem.
Het patroon is duidelijk: Vooruit Zottegem kiest steeds voor de aanval, nooit voor de samenwerking. Voor de eigen profilering, nooit voor de inhoud. Voor het podium, nooit voor het constructieve overleg.
En dus blijft de kernvraag overeind: is Vooruit Zottegem bezig met de toekomst van Zottegem, of vooral met zichzelf?
Want de inwoners van onze stad verdienen geen oppositie die enkel roept, beschuldigt en achteraf kritiek spuugt. Ze verdienen een volwassen, progressieve partij die durft meedenken, vooruitkijken en verantwoordelijkheid opnemen.
Naam auteur bekend bij de redactie