Een lezersbrief naar aanleiding van de Zottegemse gemeenteraad van afgelopen maandag die tot liefst 5.30 uur duurde. Een record in Zottegem.
(NUUS staat open voor lezersbrieven. De publicatie van een lezersbrief betekent niet altijd dat de NUUS-redactie ook akkoord gaat met de inhoud ervan, red.)
Een gemeenteraad die van 20u tot 5u30 aansleept, is geen teken van “democratie op zijn best”. Het is een alarmsignaal. Voor raadsleden, voor de administratie én vooral voor de inwoners die nog proberen te volgen waar hun stad naartoe gaat.
Wat bleef hangen, is niet alleen de vermoeidheid, maar vooral het gevoel dat de kiezer een rad voor de ogen wordt gedraaid. De meerderheid — met N-VA als dragende kracht — schermt graag met grote slogans, maar op het moment dat het concreet wordt, verschuilt men zich achter definities en technische kapstokjes. Geen belastingverhoging, maar wél hogere rekeningen via retributies, indexeringen, nieuwe heffingen… Noem het zoals je wil: de burger betaalt meer. Punt.
Tegelijk werd het een helse nacht door een rampzalige cocktail: een stuntelende meerderheid die te vaak onvoorbereid en defensief overkomt, en een oppositie die soms té hard op de handrem gaat staan. Begrijp me niet verkeerd: oppositie moet lastig zijn. Maar wanneer oppositie verwordt tot een wraakmodus, is niemand geholpen.
En dan kom ik bij Kurt De Loor. Zijn rol gisterennacht leek minder gericht op bijsturen en meer op blokkeren. Dat kan je “principieel” noemen, maar het voelde vooral als een gijzeling van het debat. Als kijker luister je dan niet meer naar argumenten, je wacht alleen nog op de volgende botsing. Als dat écht de koers is — oppositie voeren vanuit gekwetstheid — dan wordt Zottegem de dupe van persoonlijke rekeningetjes. Kritiek: ja. Controle: absoluut. Maar verbetenheid als bestuursstijl? Daar wordt niemand beter van.
Wie wél toont hoe oppositie hoort te werken, is Louie Van Rijsselberge. Zijn tussenkomsten waren scherp, onderbouwd en duidelijk gericht op Zottegem. Niet op theater, niet op ego, maar op inhoud: wat kost het, wie betaalt het, waarom doen we dit, waar is het bewijs? Zó creëer je vertrouwen, zelfs als je het oneens blijft.
De politiek in Zottegem begint stilaan te lijken op een soap: een wankele meerderheid, een oppositie die soms in zichzelf verstrikt geraakt. Maar er is ook hoop: bij Vooruit zie je een jonge garde die wél potentieel heeft om het debat opnieuw volwassen te maken — inhoudelijk, helder en met respect.
Zottegem verdient geen nachtmerrie-vergaderingen en geen woordspelletjes. Zottegem verdient bestuurders die eerlijk zeggen wat er verandert, waarom, en wat het de mensen kost.
Peter De Clercq