De rechtbank van eerste aanleg Oost-Vlaanderen, afdeling Oudenaarde, heeft een voormalige advocaat veroordeeld voor verduistering, valsheid in informatica en misbruik van vertrouwen. In zijn rol als bewindvoerder maakte hij zich schuldig aan het overschrijven van geld van kwetsbare personen naar eigen rekeningen. In totaal ging het om 98.465,84 euro, afkomstig van 37 mensen die onder zijn bewind stonden. De feiten speelden zich af tussen 2015 en 2022.
Misbruik van een vertrouwensfunctie
Een bewindvoerder is aangesteld om mensen te ondersteunen die hun financiële of administratieve zaken niet zelfstandig kunnen regelen, zoals ouderen met dementie, personen met een handicap of mensen in een kwetsbare sociale situatie. In dit dossier was de beklaagde als advocaat door verschillende vrederechters aangeduid om die rol op te nemen. In plaats van de belangen van zijn cliënten te beschermen, schreef hij gelden over naar diverse eigen rekeningen, onder meer via rekeningen van zijn advocatenkantoor.
Voor de correctionele rechtbank moest hij zich verantwoorden voor verduistering, valsheid in informatica en misbruik van vertrouwen. Hij betwistte de feiten niet. Volgens de rechtbank maakte hij misbruik van een bevoorrechte positie en beschaamde hij op grove wijze het vertrouwen dat in hem werd gesteld. Zijn gedrag ondermijnde niet alleen de geloofwaardigheid van de bewindvoering, maar wierp ook een schaduw op zijn voormalige beroepsgroep en op het gerechtelijk apparaat in zijn geheel.
Straf en motivering
De rechtbank veroordeelde de man tot een gevangenisstraf van 18 maanden, volledig met uitstel voor een termijn van drie jaar, en een geldboete van 20.000 euro, waarvan 16.000 euro eveneens met uitstel. Aan het uitstel zijn voorwaarden gekoppeld, waaronder verdere begeleiding door een psycholoog.
De beklaagde had intussen het grootste deel van het verduisterde bedrag terugbetaald. Het resterende bedrag van 11.020,08 euro werd verbeurd verklaard en toegewezen aan twee benadeelden. Daarnaast kende de rechtbank aan verschillende burgerlijke partijen bijkomende schadevergoedingen toe, onder meer voor morele schade.
Bij de strafbepaling hield de rechtbank rekening met de ernst van de feiten, het misbruik van vertrouwen tegenover zowel de beschermde personen als zijn voormalige vennoten, en het feit dat de betrokken slachtoffers zich bedrogen en mismeesterd voelen, ongeacht dat het in sommige gevallen om relatief beperkte bedragen ging. In het voordeel van de beklaagde woog mee dat hij nagenoeg alle gelden had teruggestort en dat hij geen strafblad had.
Julien Borremans