Muzikant Jan Parent uit Scheldewindeke had heel goede band met ’topmens’ Willy Naessens

Muzikant Jan Parent uit Scheldewindeke had jarenlang een heel goede band met ’topmens’ Willy Naessens, die vorige week op 86 – jarige leeftijd overleed. Jan Parent heeft veel bewondering voor de eenvoudige molenaarszoon Willy Naessens die zich opwerkte tot één van de succesvolste en rijkste ondernemers van ons land. Hij zal altijd herinnerd worden als een man van het volk met een uitzonderlijk zakelijk brein. Hij was een bijzonder geliefd man en liet overal een grote indruk na. Zijn aanpak, zijn karakter maakten van hem een icoon die zijn stempel drukte op een sterk staaltje ondernemerschap in ons land. Maar de bewondering was wederzijds, Willy wist dat Jan altijd klaar stond om zijn feestjes muzikaal op te fleuren. Dat Willy Naessens ook een kleurrijke, volkse man was, weet Jan Parent als geen ander te vertellen.  ‘Niks meneer Naessen, zeg maar Willy, zei hij toen hij hem voor het eerst ontmoette. Een zakelijk praatje doen, daarna altijd ontspannen. Willy had vertrouwen in Jan, hij bloeide open als zijn feestjes een groot succes hadden. Willy was dankbaar en zei ook altijd merci tegen zijn medewerkers, klanten, zakenlui,… die hij trakteerde op een feestje. Ze kwamen echt goed overeen, Willy was een goede klant van Jan. We wilden meer te weten komen en trokken naar Jan Parent in Scheldewindeke. Hij heeft veel lof voor Willy Naessens. Een groot hart, charmant en humoristisch. ‘Dat die momenten met populaire aannemer Willy Naessens nu wegvallen, daar heb ik het moeilijk mee’, bekent Jan.

Jan Parent: ‘Wanneer vrienden en kennissen vragen naar anekdotes in verband met mijn leven als muzikant en ik vertel … dan komen de meesten tot de uitspraak “Maar Jan, jij kan en moet een boek schrijven”. Stel nu dat ik een boek zou schrijven dan zou er zeker een hoofdstuk “Willy Naessens” in vervat zijn. En dat zou er zo uitzien. Alles start met een groot banket voor ondernemers uit gans Vlaanderen, gaat door in de Salons Mantovani in Oudenaarde. Als naar gewoonte verzorgen ikzelf en de zangeressen Zippora De Brauwer en Annelies Parent de soft-diner muziek en daarna dansmuziek. Zangeres Viviane Steyaert zingt als attractie Franse chansons van onder andere Edith Piaf. Op die avond leer ik één van de populairste ondernemers kennen die ons Vlaanderland rijk is …Willy Naessens. Na het optreden praten wij een poosje, Willy vraagt een kaartje en “tot ziens”. De volgende dag, ene Mevrouw Marie-Jeanne aan de lijn. Onze zoon Sem trouwt op die dag etc … Wij willen graag dat je komt optreden met jou twee all round zangeressen en Viviane Steyaert moet er zeker bij zijn want wij houden zo van Franse liedjes en Willy is verzot op accordeon. Na het optreden op het huwelijk komt Willy naast mij zitten voor een babbeltje “ik zou een fortuin geven om muziek te spelen zoals jij dat klaarspeelt”. Ik vertel hem dat vele klanten die wens uiten, maar het is geen fluitje van een cent, talent, geduld, en het vraagt jaren oefening . En Willy fluistert ook in mijn oor dat er bij hem het begin van kanker werd vastgesteld en hij zijn dromen wil waarmaken. “Maar niet getreurd” zegt hij “wij zien mekaar zeker terug”. En of wij mekaar nog terug zien. Even op een rijtje … Wij verzorgen vrienden- en klantenfeesten in Willy’s kasteel in Foucarmont (Fr). 260 km heen, leuke feest, slapen in het kasteel, ontbijt, 260 km naar huis.  Op één van de feesten nodigen Willy en Marie-Jeanne alle inwoners van Foucarmont uit. Een reuze tuinfeest met meer dan duizend gasten. Op 11 augustus 1999 is er de totale zon-eclips. Dat wordt gevierd op het domein in Foucarmont te weten dat het de ideale ligging is om de eclips maximaal te beleven. Terug een party, helikopters landen op het domein, politici, zakenlui, ondernemers, iedereen met het eclips-brilletje en stilte, het wordt een beetje koud, dieren doen ongewone dingen … fantastisch, dit moeten wij vieren, en hop een feest, zingen, lachen, dansen, tijdens de polonaise roep ik “allemaal naar links” en iedereen het zwembad in. Marie-Jeanne zorgt voor tientallen witte badmantels. Op Willy’s domein staat een ruïne van een gehucht, ik ga met Willy een kijkje nemen en hij vertelt mij dat hij de kerk wil renoveren. Ik dacht “daar is geen renoveren meer aan” en inderdaad, Willy kwam ook tot deze conclusie en bouwt een nieuwe kerk. Deze moet worden ingewijd … en terug feest en wij terug van de partij. En zo blijft het maar doorgaan. Marie-Jeanne belt “ Jantje, wil jij komen optreden met de zangeressen ?

Dit voor de inhuldiging van onze paardenstal”, ik vraag “waar gaat het feest door” … “Wel, in de paardenstal”. Zij nodigen mij uit om eerst even de locatie te komen bekijken. Waw, ik zie een kathedraal, ingedeeld in stallen en een zaal om koetsen te etaleren. Resultaat … grote feest 400 gasten aan prachtig versierde tafels, mooi podium, sfeer, zingen, dansen, genieten. Het idee om zelf muziek te kunnen spelen blijft Willy achtervolgen. Ter gelegenheid van een personeelsfeest (in die tijd achthonderd werknemers) had Marie-Jeanne als geschenk van de werknemers een digitale Yamaha piano besteld bij Piens te Deinze, toen de grootste muziekwinkel in de Benelux. Een digitale piano die zelf nummers ten gehore brengt … dat is de start voor Willy. Op die feestavond in de Mantovani geef ik uitleg aan Willy en alle gasten, Willy doet alsof hij Blue Spanish eyes speelt en een vedette is geboren. Ik geef bij Willy thuis nog uitleg en een beetje les, maar geen tijd en te moeilijk. Optredens in Parijs ter gelegenheid van de start van “Willy Naessens en France”, Waregem Koerse, Paarden- en koetsenparade op de markt in Oudenaarde, ontbijt voor de ruiters en menners. Koetsenparade in Sluis. Altijd feest … en Willy zijn mooiste geschenk is kijken naar al die gelukkige genodigden, personeel, de muziek, liedjes van vroeger, Viviane zingt “Non rien de rien” velen pinken een traantje weg. Willy wordt ereburger van Wortegem-Petegem, wij verzorgen de muziek. Willy blijft dromen van optreden, en schakelt over naar accordeon, makkelijk mee te nemen, je kan tussen het publiek laveren, maar moeilijk…Een idee, ik denk aan een accordeon met een MP3 speler, een oplaadbare batterij, kleine versterker 2 luidsprekers, maar wie gaat dat in mekaar flansen. Piens Instrumenten heeft een geniale technicien. Wijlen Mario neemt een nieuwe accordeon, alle ingewanden verwijderd, mechaniek van de knopjes aangepast, alle ingrediënten geïmplanteerd en het wordt een zelf spelend juweeltje. Willy blij als een kind. Eigenlijk heb ik Willy altijd blij gezien. Willy wil bepaalde liedjes in “zijn” accordeon. “My Bonnie is over the ocean”, “Ach was ik maar”, “Op de purpren heide” en als ode aan zijn vader “Daarbij die molen” en nog vele ambiance- en sfeernummers. Maar die liedjes vind je nergens op solo accordeon gespeeld, dus zonder orkestbegeleiding. Ik doe Willy een vriendendienst, ik zal de nummers live spelen op een Yamaha keyboard. De klanken van accordeon zijn daar superieur. Ik speel de liedjes in en deze gaan naar de MP3speler. Het eerste optreden van Willy was een schot in de roos, hij acteerde zodanig spontaan dat vele van de genodigden verrast waren van zijn muzikaal talent en op zulke korte tijd. Op een dag … Willy wil nog drie liedjes, Marie-Jeanne naar Hettingen 9 te Scheldewindeke met Willy’s accordeon. Altijd plezier, altijd attent, nooit arrogant, zeg maar “Heel gewoon”. In mijn muzikale beroepsleven heb ik voor mensen van alle slag, herkomst, velen beroemd of rijk opgetreden. Ik heb onwaarschijnlijke geschenken zien overhandigen, een wereldreis, een Rolls Royce, een Ferrari, een huis, paarden, een wijnkelder… je kan het niet zo gek bedenken. Maar Willy was héél gewoon. Als er een hemel bestaat zal Willy daar met de koets heen vliegen, hij zal zeker een paardenstal bouwen, een stukje muziek spelen, een grapje vertellen en genieten van het geluk van de mensen. Willy, je was een klant, een vriend, het ga je wel … en vergeet het niet “do mi sol” is het akkoord van C majeur… “Nee Willy, met de linkerhand, pink, middenvinger, duim … goed zo”. Veel sterkte aan Marie-Jeanne, Veerle en Sem en de ganse familie, vrienden en werknemers’, besluit een ontroerde Jan Parent.                                                                                                                                          (marcel van de vijver, foto s DDL , Jan).