Het meerjarenplan dat vanavond in de gemeenteraad van Merelbeke-Melle wordt besproken, is geen technische oefening maar een politieke keuze. Dat stelt Groen Merelbeke-Melle bij de bespreking van het plan. “Een meerjarenplan toont niet alleen wat een bestuur wil doen, maar ook wat het uitstelt en bewust laat liggen,” zegt fractieleider Kathleen Snyers. “En precies daarom moeten we dit plan lezen op wat ontbreekt.”
Positieve elementen, mede dankzij participatie en Groen
Groen erkent dat het plan duidelijke sporen draagt van het participatietraject en van voorstellen die de partij de voorbije jaren naar voren schoof. Er is aandacht voor soepelere dienstverlening zonder afspraak, dienstenantennes, trage wegen en het voetpadenplan, meer bushaltes, het Telraam als meetinstrument en participatie als beleidsdoelstelling. Ook investeringen in dorpskernen, waterbeheer en riolering worden positief onthaald. Tegelijk stelt Groen vast dat deze stappen vaak voorzichtig blijven en onvoldoende worden vertaald in duidelijke keuzes, timing en concrete investeringen.
Veel studies, weinig garanties op uitvoering
Wat meteen opvalt, is het grote aantal studies, plannen en onderzoeken. “Studeren kost geld, en daar voorziet dit meerjarenplan ruim in,” zegt Snyers. “Wat ontbreekt, is de garantie dat die plannen ook effectief worden uitgevoerd.”
Zonder gekoppelde investeringskredieten, duidelijke timing en vastgelegde realisaties blijven studies politiek vrijblijvend. Groen wijst op de Molenstraat als illustratie: ontwerpen werden al in de vorige legislatuur besproken, maar verdwijnen nu uit beeld. “Wie vandaag geen keuzes maakt, schuift verantwoordelijkheid door naar de volgende legislatuur,” aldus Snyers.
Investeringen volgen vertrouwde paden
Concrete investeringen gaan vooral naar klassieke grote projecten zoals de herinrichting van centra, de sporthal aan de Kouterslag en de Tramstelplaats. Tegelijk blijven net de dossiers waar inwoners vandaag het luidst om vragen vaag of uitgesteld: jeugd, mentaal welzijn, mobiliteit, betaalbaar wonen, Studio M en publieke ontmoetingsplekken.
“Dit plan toont veel denkkracht, maar te weinig daadkracht waar mensen vandaag ruimte nodig hebben,” zegt Snyers.
Mobiliteit: versnipperd en onevenwichtig
In het mobiliteitsbeleid ziet Groen positieve intenties: een voetpadenplan, alternatieve fietsverbindingen, Hoppinpunten en overleg met De Lijn. Wat ontbreekt, is een integraal mobiliteitsplan. “Zonder kader blijven maatregelen ad hoc, terwijl inwoners hier al jaren om vragen,” zegt Snyers.
Op plekken zoals de Fraterstraat is de situatie vandaag ronduit onveilig en kan men geen zes jaar meer wachten. Bekende zwarte punten zoals de Brusselsesteenweg, de Gontrode Heirweg en verschillende schoolomgevingen worden niet opgenomen, ondanks duidelijke signalen uit het participatietraject.
Daartegenover staat een groots parkeerplan met zware budgetten: twee miljoen euro voor nieuwe parkings. “Meer parkings, meer verharding,” stelt Snyers. “Tegelijk dalen de budgetten voor bomen en natuur. Dat maakt duidelijk waar de prioriteiten van dit bestuur liggen.”
‘Iedereen mee’ blijft te vrijblijvend
De slogan “Iedereen mee” komt letterlijk uit het verkiezingsprogramma van Groen, maar de concrete invulling in dit meerjarenplan verschilt fundamenteel van wat Groen daaronder verstaat. Volgens de partij blijft het beleid steken in intenties, zonder voldoende investeringen om die ambitie waar te maken.
Concrete investeringen in toegankelijkheid en inclusie blijven schaars. Twee dienstenantennes volstaan niet om te spreken van echte nabijheid. Digitale uitsluiting wordt wel benoemd, maar niet onderbouwd met structurele middelen of begeleiding.
“Een inclusieve gemeente moet je kunnen betreden, niet alleen beschrijven,” zegt Snyers.
Dat verschil in visie wordt volgens Groen het scherpst zichtbaar in het sociaal beleid. Hoewel het plan spreekt over versterking, gaat het in werkelijkheid vooral om een herorganisatie van bestaande diensten via de centralisatie in het Welzijnshuis. Extra buurtpunten, outreachend sociaal werk of bijkomende sociale infrastructuur blijven uit.
Ook het armoedebeleid blijft volgens Groen steken op het wettelijk minimum. Een gerichte aanpak van kinderarmoede, energiearmoede en woononzekerheid ontbreekt.
“Sociaal beleid mag mee, maar mag vooral niet wegen,” vat Snyers samen.
Belastingen en retributies: verschuiving naar gezinnen en verenigingen
Groen plaatst ook kanttekeningen bij het financiële verhaal. Het bestuur benadrukt dat het de belastingen verlaagt, maar volgens Groen is dat slechts een deel van het plaatje. “Belastingen verlagen klinkt goed, maar de vraag is wie uiteindelijk de rekening betaalt,” zegt Snyers.
In 2025 werden verschillende retributies fors verhoogd, met directe impact voor gezinnen, jongeren en verenigingen: onder meer muzieklessen werden tot 130% duurder, jongerenkortingen verlaagd en het gebruik van gemeentelijke infrastructuur duurder. “Wat men geeft met de ene hand, wordt zo teruggenomen met de andere. En dat ondergraaft het verhaal van ‘iedereen mee’,” vindt Snyers.
Jongeren blijven in de kou
Het mentaal welzijn van jongeren wordt erkend, maar vertaalt zich niet in infrastructuur of budgetten. Voor jongeren vanaf 14 jaar is er geen duidelijke visie, terwijl zij al jaren vragen om ontmoetingsplekken en een volwaardige jongerenwerking.
“Als je geen ruimte maakt voor jongeren, ontstaat die ruimte vanzelf – en dan spreken we plots over ‘hangjongeren’,” waarschuwt Snyers.
Betaalbaar wonen en klimaat: uitgesteld en vrijblijvend
Bij betaalbaar wonen blijft het plan steken in intenties, met budgetten pas voorzien in 2030 en 2031.
“Wie betaalbaar wonen naar het einde van de legislatuur schuift, maakt er geen prioriteit van,” aldus Snyers.
Ook het klimaatbeleid blijft vooral planmatig. Lucht- en geluidsmonitoring in Flora ontbreekt volledig, uitvoeringsbudgetten zijn beperkt en de middelen voor bomen worden zelfs verlaagd.
“Plannen koelen geen straten en halen geen CO₂ uit de lucht.”
Ook het proces schiet tekort
Groen uit ook kritiek op de manier waarop dit meerjarenplan tot stand kwam. Als strategisch document van deze legislatuur had de gemeenteraad — en in het bijzonder de oppositie — meer ruimte moeten krijgen om inhoudelijk te wegen op de keuzes die vandaag voorliggen.
“Inspraak vraagt duidelijkheid en echte impact,” stelt Snyers. “Wanneer het niet helder is wanneer en hoe voorstellen kunnen wegen, dreigt participatie een formaliteit te worden.”
Dat grote dossiers vaak al extern worden gecommuniceerd vóór debat in de gemeenteraad, ondergraaft volgens Groen het democratisch proces en herleidt het parlementaire debat tot een goedkeuringsmoment.
“Debat is geen hinderpaal, maar de kern van democratie,” besluit Snyers. “Als we willen dat deze gemeenteraad meer is dan een goedkeuringsmachine, dan is meer openheid en echte debatruimte noodzakelijk.”
Besluit
Groen erkent de positieve elementen in dit meerjarenplan, maar blijft kritisch.
“‘Iedereen mee’ vraagt meer dan intenties,” besluit de partij.
“Het vraagt duidelijke keuzes, middelen en ruimte. En aan die lat blijft dit meerjarenplan vandaag onder.”