Vlaams minister van Onroerend Erfgoed Ben Weyts (N-VA) laat weten dat de Vlaamse overheid 176.000 euro investeert in de pastorie van Sint-Lievens-Houtem. Concreet worden het dak, de gevels en de tuinmuren van de oude pastoorswoning van Sint-Michiels grondig gerestaureerd.
“Zo kan het 19de eeuwse gebouw nieuw leven krijgen en opengesteld worden voor het publiek. We zijn fier op dat van hier. En wat is er meer van hier dan een pastorie”, zegt minister Ben Weyts. “Elk dorp had vroeger een pastorie die een centrale rol speelde in het lokale gemeenschapsleven. Maar nu staan veel van die pastorieën leeg. Het is belangrijk dat we nieuwe en nuttige bestemmingen vinden voor al dit erfgoed. Naast de Sint-Michielskerk op het marktplein staat de gelijknamige 19de eeuwse pastorie. Het bakstenen dubbelhuis met ommuurde tuin grenst aan het kerkhof en combineert een traditionele neoclassicistische opbouw met karakteristieke details zoals getoogde vensters en een kruis boven de voordeur. Binnenin zijn originele elementen zoals het binnenschrijnwerk, stucwerk, schouwen en een fraai gedecoreerde hal met tapijtvloer en dubbele beglaasde deur allemaal behouden gebleven. Net als veel andere pastorieën raakte ook deze in onbruik. De Gemeente is nu op zoek naar een nieuwe, publieke bestemming. Maar dat kan alleen als er eerst een grondige restauratie komt. Dankzij die investering kunnen er herstellingen uitgevoerd worden, wordt het schrijnwerk vervangen en komt er volledig nieuwe dakisolatie. De ramen worden gereconstrueerd volgens de historische profilering en indeling, met verdunde isolerende beglazing. De totale kostprijs van de werken bedraagt 462.000 euro, waarvan Vlaanderen 38% voor zijn rekening neemt. De resterende kosten worden gedragen door de Gemeente Sint-Lievens-Houtem. De werken zijn ondertussen van start gegaan en lopen tot het najaar van 2027. Eerder investeerde Vlaanderen via het Agentschap Onroerend Erfgoed al 304.000 euro in de interieurrestauratie van de aanpalende Sint-Michielskerk. Veel Vlaamse pastorieën staan leeg en zijn langzaam aan het vervallen, en dat is zonde”, zegt Weyts. “Omdat deze gebouwen vaak centraal liggen en veel karakter hebben, zijn ze ideaal om opnieuw een rol te spelen in het dorpsleven: als bibliotheek, ontmoetingslokaal, trouwzaal of zelfs als bruisende horecazaak.”