Op 19 – jarige leeftijd al een ‘aas’
Op de begraafplaats van Scheldewindeke heeft Wim Keppens, de drijvende kracht achter WWOO (Windeke in de Wereldoorlogen) tijdens de herdenkingsviering op 11 november een mooi eerbetoon gebracht aan piloot John Douglas Lightbody, die sneuvelde op 4 november 1918 en die zijn laatste rustplaats kreeg in Scheldewindeke. De Schotse piloot werd al op een heel jonge leeftijd (19 j) snel een ‘aas’, een eretitel die je als gevechtspiloot maar kan krijgen als je vijf of meer vijandelijke vliegtuigen had neergeschoten. De nagedachtenis van soldaten, piloten en burgers die het leven lieten, drukt ons na 107 jaar nog steeds met de neus op de feiten. De gebeurtenissen in WO I blijven in het collectieve geheugen hangen. Dankzij de vereniging ‘Windeke in de Wereldoorlogen’ en het lokaal bestuur blijft men ook de gesneuvelde piloot John Douglas Lightbody herdenken. In naam van de gemeenten Oosterzele en Oberkirch werden door burgemeester Orville Cottenie en Oberbürgermeister Gregor Bühler bloemen neergelegd en klonk het ‘Te Velde’ door muzikant Florian.Wim Keppens schetste heel gevat het leven en de uitzonderlijke prestaties van de Royal Air Force – piloot en gevechtsheld Onderluitenant John Douglas Lightbody. Hij werd geboren op 30 oktober 1899 in Hamilton, Lanarkshire in Schotland, het vijfde kind in het gezin Lightbody- Mc Donald. Hij groeide op met vijf broers en twee zussen in een warm gezin tussen Edinburgh en Glasgow. Na zijn studies aan de Hamilton Grammar School werkte hij als leerling – tekenaar bij een architectenbureau. Maar de wereld kwam in oorlog. Op 8 november 1917, op amper 18 – jarige leeftijd, meldde hij zich als vrijwilliger bij de Royal Naval Air Service. Eén van de dagboeken van het 204 ste Squadron vermeldt zijn naam op 19 september 1918 bij een oefenvlucht van één uur en tien minuten, gevolgd door een testvlucht. Vier dagen later neemt hij deel aan een offensieve patrouille boven Nieuwpoort, Oostende en Diksmuide. De weken nadien voert het squadron bombardementsvluchten en speciale missies uit boven West – Vlaanderen. In de tweede helft van oktober duiken ze op in onze streek: Zingem, Oudenaarde, Zottegem en Merelbeke. Een drukke, gevaarlijke maar ook succesvolle periode voor de jonge piloot. Op zijn 19 de verjaardag behaalt hij zijn vijfde officiële overwinning, hij wordt opgenomen in de galerij der lucht-azen. Volgens sommige bronnen behaalde hij tijdens zijn laatste gevecht nog twee extra overwinningen, die echter nooit officieel bevestigd worden.
Op 4 november 1918, amper een week voor het einde van de oorlog, stijgen de Sopwith Camels van het 204 de en 65 ste Squadron op vanuit Heule en Bissegem voor een gezamenlijke patrouille. Boven de streek ten zuiden van Gent raken ze verwikkeld in een hevig luchtgevecht met zo’n veertig Duitse toestellen, één van de grootste luchtgevechten van de Eerste Wereldoorlog. Rond 11 u raakt John Douglas Lightbody boven Melle in een duel met de Duitse piloot Gerhard ‘Kucken’ Hubrich. Zijn vliegtuig wordt geraakt en stort neer op de Turkenhoek in Scheldewindeke. Hij werd begraven naast de boerderij van Simoens, eerst voorlopig, later kreeg hij met toestemming van zijn ouders, zijn definitieve rustplaats op kerkhof Scheldewindeke. Ver van zijn thuis, maar niet vergeten. Zoals zovele jonge mannen gaf luitenant Lightbody zijn leven voor onze vrijheid. Zijn verhaal herinnert ons eraan hoe kostbaar vrede is en hoe kwetsbaar. Na het ‘Nooit meer oorlog’ van 1918 volgde helaas een nog gruwelijkere wereldoorlog. Ook vandaag zien we opnieuw conflicten, haat en verwoesting in vele delen van de wereld. Daarom is het belangrijk dat wij hier samen zijn. Om te herinneren, om te danken, maar vooral: om onze stem te laten horen voor vrede. Dank aan ieder van jullie voor jullie aanwezigheid en aan iedereen die meewerkte aan deze herdenking. Laten we samen met onze vredesambassadeurs blijven getuigen van onze eenvoudige maar krachtige boodschap: Vrede. Voor altijd. Voor iedereen’, besloot Wim Keppens, zijn serene en aangrijpende hulde voor piloot John Douglas Lightbody. (marcel van de vijver, foto’s danny de lobelle).