Burgerbeweging ZiZo reageert op de bekendmaking van het nieuwe Zottegemse meerjarenplan door de N-VA/CD&V/Positief meerderheid zonder de gemeenteraad hierbij te hebben geraadpleegd.
“De schaamte voorbij. Het stadsbestuur lijkt de waarde van een open en inhoudelijk debat in de gemeenteraad bedroevend laag in te schatten. Deze week maakte de meerderheid haar plannen voor de komende zes jaar bekend, zonder voorafgaand overleg of inspraak van de oppositiepartijen. Zelfs de voorbereidende documenten zijn nog steeds niet gedeeld met de gemeenteraadsleden”, klinkt het vanuit ZiZo. “De inhoud van het meerjarenplan verrast nauwelijks en blijft op verschillende punten merkwaardig vaag. Het bestuur kiest voor een “veilige, bereikbare en bruisende stad”, maar de uitwerking daarvan blijft beperkt. Zo komen er 17 extra politiemensen en drie burgermedewerkers bij, maar die investering wordt over de legislatuur uitgesmeerd. Er is intussen al een jaar verstreken, want blijkbaar konden de middelen niet in één keer worden vrijgemaakt. De saga rond het cultuurcentrum krijgt wel een onverwachte wending. Er wordt aangekondigd dat inwoners en omwonenden “tijdig zullen worden geïnformeerd”, maar het besluit zelf ligt al vast. Over de heraanleg van de Heldenlaan blijft het bestuur erg stil. En ook over plannen om de lokale middenstand en economie echt te doen bruisen, vernemen we helemaal niets. De nieuwe Academie voor Muziek, Woord en Dans moet opnieuw geduld oefenen. Hoe lang nog? Tot de kippen tanden krijgen? Het persbericht eindigt bovendien bijzonder cryptisch. Het Oud Stadhuis wordt een “belevingscentrum” en “onthaalpoort”, al heeft niemand enig idee wat dat concreet inhoudt. Ook de kerken van Oombergen, Strijpen en Elene worden herbestemd — maar wat men ermee van plan is, blijft onduidelijk. Hopelijk kost ook dit niet opnieuw handenvol geld aan externe consultants. Met dit meerjarenplan lijkt het stadsbestuur vooral te kiezen voor vage beloften en half afgewerkte ideeën, terwijl structurele duidelijkheid en transparantie ver te zoeken zijn. De oppositie wordt buitenspel gezet, de inwoners worden slechts geïnformeerd wanneer de beslissingen al genomen zijn, en belangrijke projecten blijven aanslepen zonder visie of timing. Een stad verdient beter dan dit: een bestuur dat durft te debatteren, helder communiceert en bovenal kiest voor plannen die gedragen, doordacht en uitvoerbaar zijn.”






