Schendelbeke/Zottegem. Jonathan groeide op met honden en woont nu met zijn gezin in Zottegem. Toen er opnieuw ruimte kwam voor een huisdier, besloten hij en zijn vrouw bewust te kiezen voor een ras dat bij hen paste. Het werd een Australian Cattledog. “Xanadu is intelligent, bijzonder energiek én veeleisend. Geen salonhond, maar een werkhond, gefokt om vee te drijven en de hele dag bezig te zijn,” vertelt zijn baasje.
Al snel bleek dat een wandeling rond de blok niet volstaat. Jonathan ging op zoek naar een hondenschool die met dergelijke rassen overweg kan en kwam terecht bij Dogs in Balance in Schendelbeke, een privéhondenschool die inzet op socialisatie, speurwerk en samenwerking 
tussen mens en hond.
“Wat mij trof, was dat de trainster eerst naar het welzijn van de hond keek, en pas daarna naar de mens,” vertelt hij. Naast de basislessen volgde Xanadu er ook search & rescue-training: de hond leert geuren volgen, mensen of voorwerpen zoeken en geconcentreerd werken in de natuur.
Tijdens een jaarlijkse wandeling stelde Dogs in Balance een bijzonder project voor: een rhinosanctuary in Zuid-Afrika waar neushoorns worden opgevangen en beschermd tegen stropers. De presentatie liet Jonathan niet meer los. Hij schreef zich in voor een vrijwilligersreis.
Neushoorns, gevaar en eenvoud
Jonathan trok samen met zijn 12-jarige zoon dertien dagen naar Zuid-Afrika. Ze sliepen in tenten, op enkele meters van neushoorns die ’s nachts rondliepen. Overdag hielpen ze met de verzorging: kalfjes melk geven, hooi verdelen, medische verzorging ondersteunen en dieren vasthouden tijdens ingrepen na verdoving.
“Elke dag was een avontuur, elke dag ook een moment waarop je denkt: dit is echt gevaarlijk, dit zijn wilde dieren,” zegt hij. De ervaring liet diepe sporen na. Hij zag van dichtbij hoe ernstig stroperij is, maar ook hoe anders mensen er leven: minder bezit, meer dankbaarheid, minder gejaagdheid.
Ook via zijn werk bij Microsoft bleef hij betrokken. Hij hielp de sanctuary met IT-ondersteuning, een donatieplatform en infosessies binnen het bedrijf. Straks wil hij zowel in Geraardsbergen als binnen Microsoft sessies organiseren over stropen en natuurbescherming, in samenwerking met Dogs in Balance en hun speurhonden.
“Tipping point”
Terug in België merkte Jonathan hoe twee werelden elkaar raakten. Aan de ene kant is er zijn dagelijkse realiteit. “Je hebt het weekend nog, maar soms heb je het gevoel dat je vooral gewerkt hebt, en minder geleefd,” zegt hij.
Aan de andere kant is er het leven met zijn hond, die dagelijks veel activiteit en mentale prikkels nodig heeft. “Als ze onvoldoende uitdaging krijgt, komt ze letterlijk mijn aandacht opeisen. Dat dwingt me naar buiten: werken met haar, bewegen, in de natuur zijn. Pas daarna kan ik opnieuw focussen.”
Die confrontatie tussen het ritme van de natuur en het dagelijkse ritme deed de Zottegemnaar nadenken. Jonathan noemt het geen midlifecrisis, maar een “tipping point”: een bewustwordingsmoment, het besef dat de volgende fase van zijn leven misschien anders ingevuld mag worden – rustiger, bewuster en nauwer verbonden met natuur, gezin en betekenisvolle projecten.
Dromen over natuurherstel en oude rassen
Samen met de tante van zijn vrouw, die Zarlardingas uitbaat, denkt Jonathan na over een nieuw project. Het idee: een deel van de weilanden laten verwilderen met inheemse planten, en er oude rassen van koeien, varkens en andere dieren introduceren. Niet om te produceren, maar om biodiversiteit te herstellen en mensen opnieuw in contact te brengen met échte natuur.
“Ik denk aan een project om buffels die hier ooit hebben geleefd opnieuw te introduceren. Zarlardingas zou een opportuniteit kunnen vormen,” zegt hij. De eerste contacten met Natuurpunt zijn al gelegd om kennis te verzamelen en te onderzoeken wat haalbaar is.
Hij ziet ook een duidelijke educatieve rol: informatiesessies, begeleide wandelingen, werken met honden in een natuurlijke omgeving, en mensen laten ervaren hoe het is om niet alleen door een park te wandelen, maar te leven tussen dieren en natuur.
De hond als spiegel
Xanadu blijft ondertussen zijn dagelijkse spiegel. Het ras is fel, intelligent, trouw aan één baasje en absoluut geen hond “voor erbij”. Jonathan waarschuwt dan ook: “We zijn al vaak aangesproken door mensen die zo’n hond mooi vinden en er eentje willen voor de kinderen of op een appartement. Dat is vragen om problemen.”
Bij zijn fokker kom je niet zomaar buiten met een pup. Kopers moeten eerst aantonen dat ze begrijpen wat het ras nodig heeft en bereid zijn om ermee aan de slag te gaan. Te vaak eindigen Cattledogs anders in een herplaatsing: reactief en moeilijk hanteerbaar.
Voor Jonathan is zijn hond precies datgene wat hem uit zijn bureaustoel trekt. “Door haar besef ik dat ik te veel achter een scherm zit en te weinig op het ritme van de natuur leef. Zij heeft mij niet alleen naar buiten gebracht, maar letterlijk en figuurlijk in beweging gezet. Nu ben ik vooral aan het leren, voelen en stap voor stap een nieuwe richting aan het zoeken.”
Of hij zijn stabiele IT-carrière ooit inruilt voor een leven tussen natuur, dieren en projecten dichter bij huis, blijft voorlopig open. Maar één ding staat vast: de kettingreactie die begon met Xanadu, loopt nog lang niet ten einde.
Julien Borremans
De Noorderlijke witte neushoorn is uitgestorven en nu, door stropers, staan de zuidelijke witte neushoorn én de zwarte neushoorn onder druk. Door organisaties zoals Rhino Connect te ondersteunen helpen we met de bescherming van deze magnifieke dieren. Meer info: https://www.rhinoconnect.org/get-involved
Dogs In Balance organiseert nieuwe kansen in 2026 voor mensen om mee te komen helpen in Zuid Afrika.
