Doorlopend liep in de kerk een tentoonstelling die volledig in het teken stond van het “Spelleke van Lierde”. Bezoekers kregen een overzicht via foto’s en een filmreportage, terwijl alle figuren uit het poppenspel werden voorgesteld op pancartes. De enige authentieke poppen die ter plaatse te zien waren, waren Tieste en Fluite (die ook effectief optraden) aangevuld met drie uit hout gesneden marionetten die vroeger als gastpersonages werden gebruikt.
Tijdens de dag brachten Tieste & Fluite drie korte voorstellingen waarin ze van op de preekstoel in gesprek gingen met Salomé over het gewelddadige einde van Johannes de Doper. De scènes bevatten af en toe een subtiele verwijzing naar de actualiteit. Daarnaast konden bezoekers op vaste momenten ook meer te weten komen over het Sint-Jansretabel, met toelichting bij de achtergrond en betekenis van dit kunstwerk.
Ook kinderen kwamen uitgebreid aan hun trekken. Op het Sint-Jansplein konden de jongsten een kleine marionet maken, terwijl iets oudere kinderen de kans kregen om een reus te laten dansen. In de sacristie van de kerk gaf Sven Ronsijn een workshop poppenspelen. Hij is verbonden aan Ultima Thule, een gezelschap dat zich toelegt op figurentheater. Jongeren konden er gedurende twee uur zelf experimenteren met poppenspel.
De belangstelling bleef in de voormiddag eerder beperkt, maar in de loop van de namiddag kwam er duidelijk meer volk opdagen. Zowel op het plein als in de kerk werd het toen merkbaar drukker.
Deze Erfgoeddag bewees dat erfgoed allesbehalve stoffig hoeft te zijn. Integendeel: door het verleden op een interactieve en creatieve manier te benaderen, werd het toegankelijk en relevant voor een breed publiek.
Een erfgoeddag waar traditie en verbeelding samenkwamen. Erfgoed was nog nooit zo speels!
lees ook: https://www.nuus.be/2026/04/23/erfgoeddag-hemelveerdegem-spelleke-van-lierde/
