Ze betalen niemand. Ze houden de boeken open. Ze schenken elk jaar wat overblijft aan zieke kinderen en kansarme gezinnen. In zes jaar tijd liep dat op tot bijna 35.000 euro. Ze winnen twee kampioenschappen. Ze bouwen aan een familieclub die haar naam verdient. En nu dreigt de Zottegemse voetbalclub RR Breivelde van de kaart te worden geveegd — door de organisatie die hen zou moeten beschermen, en door de stad die hen zou moeten koesteren.
Uit de kroeg, de competitie in
Het begon in 2020 aan de toog van café Rock & Roel in Zottegem. Zes bevriende dertigers, corona en een stapel idealisme: dat waren de ingrediënten voor RR Breivelde. Geen betaalde spelers, geen contracten, geen grootheidswaanzin. Wél vaak Teams-vergaderingen, een kunstgrasveld op het Hemelrijk en voetbal zoals het ooit bedoeld was: voor het plezier, met vrienden, in de eigen buurt.
De sportieve progressie liep gelijk met de morele. Kampioen in de vierde provinciale, kampioen in de derde provinciale, en nu stevig verankerd in de tweede provinciale. Volgend seizoen staat zelfs het duel met grote broer KSV Sottegem op het programma. Niet slecht voor een club die ooit begon als een idee tussen twee pintjes.
Voetbal Vlaanderen geeft zichzelf gelijk
Begin 2024 voert Voetbal Vlaanderen de U23-regel in. Clubs die minstens drie spelers van 23 jaar of jonger op het wedstrijdblad zetten worden beloond, anders worden die plaatsen geschrapt. Het doel klonk mooi. De uitvoering was bruut.
De regel werd aangenomen op het moment dat clubs hun kern al hadden ingevuld. Breivelde betaalt principieel niemand — en kon dus niet meedingen op de markt. Week na week verscheen de club met amper dertien man aan de aftrap, met twee wisselspelers als luxe.
Breivelde vocht terug. Via het Vlaams Mensenrechteninstituut kreeg ze principieel gelijk — al heeft het VMRI geen juridisch afdwingbare bevoegdheid. Voetbal Vlaanderen trok zich daar niets van aan.
De boodschap aan clubs die het anders wil doen, was glashelder:
val maar buiten de boot.
En Stad Zottegem dan?
Erger nog is wat er daarna gebeurde, veel dichter bij huis. Stad Zottegem besliste dat hockeyclub HC Arcus vanaf midden 2027 een volwaardig hockeyveld krijgt — op het Hemelrijk, de thuisbasis die Breivelde al sinds haar eerste dag als thuis beschouwt.
“We kregen de boodschap over het nieuwe hockeyveld nadat de beslissing was genomen. Dat stoot ons het meest tegen de borst. Ze hebben nooit vooraf gevraagd naar onze toekomstplannen, en ons ook niet ingelicht over wat er op de agenda stond”, aldus het voltallige bestuur van RR Breivelde.
Na de beslissing volgden twee gesprekken met schepen Brecht Cassiman, waarbij enkele opties werden beschreven. Maar Breivelde verwachtte meer dan een lijst suggesties die ze vooral zelf moesten gaan uitspitten. Het Hemelrijk is hun thuis — en wie die thuis wegneemt, draagt ook de verantwoordelijkheid om actief mee te zoeken naar een nieuw onderkomen. De proactiviteit en dat begrip zijn tot op vandaag uitgebleven.
“We klagen niet over het gebrek aan overleg – dat is uiteindelijk welkom. Wat ontbreekt, is empathie. Het Hemelrijk is onze thuis. En initiatief vanuit de stad om ons actief te helpen bij de zoektocht naar een nieuwe huisvesting,” aldus het bestuur.
Is er in het stadhuis van Zottegem niemand die zich de vraag stelt wat deze club betekent voor haar gemeenschap? Of was het antwoord gewoon te ongemakkelijk? En hoe vaak maakt een stadsbestuur mee dat een club die jaarlijks duizenden euro’s wegschenkt aan goede doelen, zonder blikken of blozen op straat wordt gezet?
Misschien is het redeneren eenvoudiger dan gedacht.
Hockey groeit. Hockey trekt jonge gezinnen. Hockey heeft een nieuw veld nodig. En voetbalclubs sterven niet, betalen, en klagen niet, die verdwijnen vanzelf wel. Toch?
De hockeyclub zelf treft geen blaam — die droomt gewoon van een eigen veld, zoals elke betrokken sportclub mag doen. Maar de stad die beide clubs zou moeten dienen, koos stilzwijgend voor de ene en liet de andere in de kou staan.
Om het in voetbaltermen te zeggen: dit is een stevige bodycheck tegen het bestuur van Stad Zottegem. Maar zij tackelden Breivelde eerst langs achter.
Een club die nooit één euro uitbetaalt aan spelers of trainers. Die 35.000 euro schonk aan onder meer zieke kinderen en gezinnen in nood. Die Sinterklaasfeesten en nieuwjaarsetentjes organiseert voor haar leden en hun gezinnen. Die via het VMRI-principieel gelijk haalt tegen haar eigen koepel. Die sportief groeide zonder ook maar één compromis te sluiten op haar waarden. Díé club wordt nu aan haar lot overgelaten.
Voetbal Vlaanderen heeft haar eigen regels boven haar eigen model geplaatst.
De vraag die Breivelde stelt, is de juiste:
is er geen plaats meer voor een club als de onze?
Schepen Cassiman wenste niet inhoudelijk te reageren.