NUUS schoof aan in Merelbeke-Melle bij Jelle De Keukeleire (45), die de voorbije jaren een steile opgang beleefde in de voetbalwereld en 6 niveaus opklom op de voetballadder tot in de hoogste amateurklasse, het derde voetbalniveau in België. De link met de Vlaamse Ardennen is evident, via zijn vader Prof. Dr. Emeritus Denis De Keukeleire, ereburger van Zwalm die wereldfaam verwierf als ‘bierprofessor’, en zelf als voetballer in de ‘nillies’ bij clubs uit de regio.
“Ik kijk met warme gevoelens terug op mijn actieve voetbaljaren bij KVV Balegem en VW Gijzenzele en de felbevochten derby’s tegen onder meer Moortsele, Windeke en Bottelare. De legendarische verbroederingen nadien en feesten tot in de vroege uurtjes staan in het collectieve geheugen gegrift”, steekt De Keukeleire van wal. “Ik had als speler niet de fysieke capaciteiten om hoger te mikken dan het regionale niveau, maar wel het technisch vermogen en het voetbalinzicht, iets wat mij later nog goed van pas zou komen”.
De Keukeleire zag zich op 34-jarige leeftijd genoodzaakt om te stoppen met voetballen door een slepende knieblessure en doorzwom nadien heel wat watertjes. “Ik rolde eerder per toeval in de functie van trainer bij de zondagreserven van FC Tenstar Melle en kon dat als ‘testlaboratorium’ gebruiken, met de titel in 2017 als bekroning. Verder was er ook nog een tijdelijke zijsprong als co-trainer bij de vrouwenploeg van SK Ooidonck Leerne. De gedwongen quarantaineperiodes tijdens de coronajaren veranderden alles voor mij. Onder het mom ‘never waste a good crisis’ volgde ik opleidingen bij Voetbal Vlaanderen, onder andere op Club Brugge, en verdiepte ik mij specifiek in talent- en wedstrijdscouting.”
Eens de bal letterlijk en figuurlijk terug aan het rollen was, ging het pijlsnel omhoog voor de doctor in de bio-ingenieurswetenschappen aan de Universiteit Gent. “Op één van de voetbalcursussen werd ik opgemerkt door FC Destelbergen, dat grote ambities koesterde en snel wou promoveren. Daar ben ik 3 jaren aan de slag geweest als wedstrijd- en spelersscout, de laatste 2 jaren in combinatie met de functie van sportief verantwoordelijke.” Mét succes, want de club vierde al in het tweede jaar de titel en klom zo naar de hoogste provinciale reeks. “Het was een fantastische periode en de samenwerking met T1 Chris Janssens, voormalig Rode Duivel en ex-proftrainer, bracht me veel bij. De titel behaald in de laatste competitiematch op het veld van KSK Maldegem was onvergetelijk, mijn éénmalig trainerschap op Zeveren Sportief in eerste provinciale en de bekermatch in de provincie Luxemburg tegen RSC Habay-La-Neuve waren dat evenzeer“, blikt De Keukeleire met pretoogjes terug.
De fusie tussen FC Destelbergen en KFC Heusden tot KFV Hedes maakte De Keukeleire niet meer actief mee, daarvoor was de lokroep van de heimat te sterk. KFC Merelbeke kende een ongelofelijke progressie in het voorbije decennium en het prachtige sportcomplex ‘Molenkouter’ was de hefboom om de club naar eerste nationale (de vroegere derde klasse) te katapulteren, waar het dit jaar stand hield tussen (semi)profclubs als Sporting Hasselt en FC Knokke.
“Ik volg KFC Merelbeke al van jongs af aan en stond als kind langs de zijlijn te supporteren met mijn vader. De club is een schoolvoorbeeld van goed bestuur en haalt maximaal rendement uit de beschikbare middelen. Daar ben ik sinds afgelopen seizoen aan de slag als hoofdscout bij de eerste ploeg en in de volgende jaargang zal ik ook hoofd van de scouting zijn en daarbij de andere scouts aansturen. In de praktijk fungeer ik zo als rechterhand van sportief manager Davy De Schryver. Naast het bekijken en evalueren van spelers in België op verschillende niveaus, zag ik de voorbije maanden ook beloftevolle voetballers aan het werk in Nederland, Frankrijk en Duitsland, iets wat ik pakweg 5 jaar geleden niet voor mogelijk had gehouden.”
Gevraagd naar het verschil tussen de provinciale en nationale niveaus, wikt De Keukeleire zijn woorden: “Voetbal blijft voetbal, maar het heeft op elk niveau wel zijn specifieke uitdagingen. Hoe hoger je klimt, hoe hoger de snelheid van uitvoering is bij de spelers en hoe meer er in detail geanalyseerd wordt. Al kwam ik ook in de provinciale reeksen trainers tegen die heel gepassioneerd waren en met veel kennis van zaken hun opdracht vervulden. De grootste verschillen in mijn rol zijn dat je op nationaal vlak overal goed ontvangen wordt, verzorgd voetbal ziet en in echte stadions zit. Zo was ik dit jaar te gast op KV Mechelen, SK Roeselare, Excel Moeskroen, KRC Harelbeke en RFC Doornik, stadions met capaciteiten van 10.000 plaatsen en meer. Op provinciaal niveau stuit je als scout wel eens op onbegrip, vooral uit onwetendheid. Al is daar de laatste jaren een positieve evolutie te merken en is het geen uitzondering dat er meerdere camera’s langs de zijlijn staan om de match nadien te analyseren.”
Waar zal het sportieve schip stranden voor De Keukeleire? “Met KFC Merelbeke in eerste nationale blijven en mijn steentje bijdragen aan de scouting en de verdere uitbouw van de ploeg is mijn voornaamste betrachting. Onderweg niet vergeten te genieten, dat is zeker ook een goed voornemen. Verder blijft het een hobby die ik met passie uitvoer, naast mijn werk in de biotech/farmaceutische sector en de activiteiten met mijn gezin. Net als vele kinderen droomde ik er van om profvoetballer te worden. Dat is overduidelijk niet gelukt, maar in de omkadering heb ik dat niveau toch al dicht weten te benaderen.”