Ik schrijf dit opiniestuk niet als politicus of expert, maar als een inwoner van Geraardsbergen. Een gewone burger die sinds enkele maanden voor de verkiezingen tot vandaag de lokale politiek en alles eromtrent van dichtbij probeert te volgen.
Dat doe ik door online gemeenteraadszittingen te beluisteren, artikelen over onze stad te lezen en reacties van inwoners te volgen op verschillende platforms. Ik probeer dat steeds te doen met een open geest, ruimdenkend en met respect voor ieders mening. Soms begrijp ik standpunten van de oppositie en kan ik mij soms ook vinden in reacties of beslissingen vanuit de meerderheid. Mijn mening is dan ook geen absolute waarheid, maar gewoon een persoonlijke bezorgdheid, soms ook een frustratie.
Enquête Handelscentrum
Het initiatief van het Handelscentrum Geraardsbergen betreffende het organiseren van een open enquête over mobiliteit en het parkeren binnen onze stad verdient oprecht respect en steun. Niet alleen omdat inspraak belangrijk is, maar ook omdat ik persoonlijk enkele mensen ken die zich binnen deze organisatie engageren. Mensen die ik ervaar als bijzonder gemotiveerd, creatief, professioneel en vooral met een groot hart voor onze stad. Mensen die echt vooruit willen met Geraardsbergen.
Daarom hoop ik dat zij ook daadwerkelijk de ruimte, de ondersteuning en het vertrouwen krijgen om die ideeën en dat engagement om te zetten in iets tastbaars voor onze stad. Want soms stel ik mij eerlijk de vraag of mensen met zoveel inzet en visie vandaag wel voldoende de kans krijgen om dat ook echt te mogen doen. Dat ondernemers, bezoekers en inwoners de kans krijgen om hun mening te geven over de toekomst van onze stadskern is zonder twijfel positief. Ook ik heb de enquête ingevuld, precies omdat ik geloof in inspraak, participatie en betrokkenheid van burgers en lokale handelaars. Mijn bezorgdheid richt zich dan ook niet tegen dit initiatief. Integendeel. Waar ik wel vragen bij stel, is wat er uiteindelijk met al die meningen en bezorgdheden zal gebeuren.
Komt deze bevraging niet te laat?
Op 21 april 2026 verscheen immers al communicatie waarbij de plannen werden voorgesteld door het stadsbestuur voor de vernieuwde stadskern. De werken zouden starten in het voorjaar. Dat roept toch de vraag op hoeveel ruimte er vandaag nog echt is om rekening te houden met de opmerkingen van burgers, ondernemers en bezoekers.
Mijn twijfel komt bovendien niet zomaar uit de lucht vallen. Ze groeit uit ervaringen die, naar ik vermoed, veel inwoners ondertussen herkennen. Onbeantwoorde mails naar het stadsbestuur of dossiers waarbij burgers het gevoel hebben dat hun opmerkingen wel “worden meegenomen”, maar uiteindelijk weinig of niets veranderen. Daarnaast zijn er beslissingen die voor velen al vast lijken te liggen nog voor het debat begint.
Dit nu even terzijde… Ik volg ondertussen al geruime tijd de gemeenteraad van Geraardsbergen, en hoe langer ik luister, hoe sterker het gevoel groeit dat de gemeenteraad soms vooral dient om vooraf genomen beslissingen officieel te bevestigen. Oppositiepartijen stellen regelmatig terechte en goed onderbouwde vragen. Vaak volgen daarop lange, goed voorbereide, technische of ingewikkelde antwoorden waardoor verdere discussie bijna zinloos lijkt.
Wat mij opvalt, is dat vooraf ingediende vragen meestal zeer uitgebreid en voorbereid beantwoord worden. Maar zodra er spontaan bijkomende vragen komen, verandert de sfeer vaak merkbaar. Dan hoor je twijfel, ontwijkende reacties of merk ik dat men niet altijd meteen weet hoe te antwoorden. Uiteindelijk lijkt de uitkomst meestal toch al vast te staan eens een dossier binnen de meerderheid beslist is.
Spelen we de troeven voldoende uit?
En toch wil ik ook benadrukken dat deze opmerkingen niet voortkomen uit negativiteit of afbraakpolitiek. Integendeel. Ik heb onze stad in het verleden al vaak bestempeld tegenover anderen. Vrienden of collega’s uit alle uithoeken van ons land. Juist omdat ik oprecht geloof in het enorme potentieel van Geraardsbergen. Ondanks alles blijf ik fier op onze stad.
Vorig weekend sprak ik nog met een fotograaf uit Bredene en zijn eerste reactie was dat ik in een prachtige streek woon. En eerlijk? Hij had gelijk. Geraardsbergen is volgens mij één van de mooiste steden die er zijn. Onze stad is rijk aan natuur, geschiedenis, karakter en charme. Alleen heb ik soms het gevoel dat we die troeven veel te weinig uitspelen.
Ideeën en initiatieven zijn er nochtans genoeg. Mensen denken mee, willen investeren in onze stad en zoeken oplossingen. Maar tegelijk leeft het gevoel dat goede ideeën soms te weinig steun krijgen of onderweg ergens blijven hangen.
Dat gevoel van machteloosheid zorgt bij veel inwoners voor frustratie. Niet omdat men tegen verandering is, maar omdat men wil voelen dat inspraak daadwerkelijk een verschil kan maken.
Symbolisch initiatief?
Ik hoop oprecht dat deze enquête geen symbolisch initiatief blijft, maar dat de resultaten ook effectief meegenomen worden in het verdere verhaal van onze stad. Participatie heeft alleen waarde wanneer burgers niet enkel mogen spreken, maar ook het gevoel krijgen dat er echt geluisterd wordt. En niet altijd reacties moeten horen als “we begrijpen zeker uw bezorgdheid”, of “we nemen het mee”, of nog erger, “we parkeren dit even maar houden dit zeker in ons achterhoofd”.
Alle respect voor het Handelscentrum Geraardsbergen en iedereen die zich hiervoor inzet. Ik hoop vooral dat dit initiatief kan uitgroeien tot een positief verhaal waar inwoners, handelaars en beleidsmakers samen sterker uitkomen.
Kristoffel Coppens
Wie is Kristoffel?
Ik ben Coppens Kristoffel, 51 jaar, gehuwd en vader van drie dochters, al 45 jaar inwoner van Geraardsbergen en werkzaam als ambtenaar. In mijn vrije tijd ben ik een echte allround creatieveling met een grote passie voor fotografie, iemand die open-minded is, graag out of the box denkt en veel belang hecht aan eerlijkheid en rechtvaardigheid, ongeacht uit welke hoek iets komt.
N.v.d.r.: Nuus Geraardsbergen laat ruimte voor de inbreng van lezers. Een column of lezersbrief mag maximaal 4.000 tekens (inclusief spaties) lang zijn. De lezer schrijft de bijdrage in eigen naam.