Geraardsbergen. De ongeveer 300 jaarkampeerders van camping De Gavers reageren woedend en vastberaden op het besluit van de provincie Oost-Vlaanderen. Vanaf het voorjaar van 2029 moeten alle jaarplaatsen verdwijnen en tegen 31 maart 2029 moeten alle caravans verwijderd zijn. De bewoners voelen zich bedrogen, financieel geruïneerd en sociaal ontworteld.
De zowat 300 kampeerders gaan in verzet. Er loopt een petitie, meerdere brieven werden al verstuurd naar de deputatie, en Veronique Lenvain (Vlaams Belang) stelt op 27 mei gerichte vragen in de provincieraad over communicatie, transparantie en sociale opvang. In een open brief aan de deputatie roept Wilfried de provincie op het “rampzalige plan grondig te herzien”.
“De manier waarop ze het hebben gecommuniceerd is ronduit verbijsterend,” getuigt Stefaan. “Sommige kampeerders deden zware investeringen terwijl ze daags nadien een brief kregen dat ze binnen drie jaar kunnen opkrassen. Dit is voor velen niet alleen een financiële, maar ook een sociale ramp.”
Roger, die een jaar geleden arriveerde, is één van de velen die zwaar investeerden: “We kochten een nieuwe caravan, voortent en alles erop en eraan voor 60.000 euro. Dat was niet de bedoeling om dat op één jaar af te schrijven. Als ik moet vertrekken, kost alleen al het afbreken en verplaatsen me 10.000 euro.”
Twijfel over de echte reden
De provincie verwijst naar overstromingsgevaar en verouderde infrastructuur. De bewoners geloven daar niets van. “Ik sta hier al 18 jaar. Ik heb één keer een overstroming meegemaakt, in 2013, toen een dijk brak. Maar dit stuk is geen overstromingsgebied,” klinkt het. Een andere bewoner: “De camping is niet tot op de draad versleten. Het sanitair is uitstekend onderhouden. Dit is gewoon een drogreden.”
Volgens de jaarkampeerders gaat het vooral om commerciële motieven. “Ze willen hier toeristen aantrekken met short stays, meer omzet. Jaarplaatsen brengen minder op dan mensen die twee weken komen logeren. Het is gewoon zakken vullen.” Wilfried benadrukt in zijn open brief dat de provincie tegelijk boomhutten, tiny houses en vlotwoningen plant: “Natuurbeheer of veiligheid zijn niet de echte drijfveren, maar commerciële exploitatie en winstmaximalisatie.”
Hoge kosten en emotionele klap
Verhuizen is voor de meeste bewoners geen optie. Een stacaravan van 20 jaar oud wordt nergens meer aanvaard. Extra kosten voor nummerplaat, taksen, transport en garage lopen snel op in de duizenden euro’s. Een bewoner investeerde net 11.000 euro in een nieuwe voortent. Een koppel met een handicap paste hun caravan recent zwaar aan. Die investering dreigt nu verloren.
De emotionele tol is minstens even zwaar. Voor veel oudere en minder mobiele mensen is De Gavers een tweede thuis en een cruciaal sociaal netwerk. “Hier kennen we iedereen. Iedereen helpt elkaar. Thuis zit je tussen vier muren. Hier heb je sociaal contact, dat is belangrijk voor je gezondheid,” zegt Stefaan. Een andere bewoner met een handicap benadrukt dat zijn caravan speciaal voor hem is ingericht.
Gebrek aan inspraak en transparantie
De bewoners klagen over het totale gebrek aan inspraak. Een infosessie van amper drie kwartier werd als ontoereikend ervaren. “Vijfenveertig minuten hebben ze zitten lullen over iets wat ons niet interesseert. We wilden weten wat er met óns gebeurt,” klinkt het. De geplande infosessie op een maandagavond maakt het nog erger. Wilfried schrijft: “Tijdens de laatste vergadering met mevrouw Liesbeth Cock werd met geen woord gerept over een nakende ontruiming. Mensen hebben in goed vertrouwen nog aanzienlijke investeringen gedaan. We spreken hier over duizenden euro’s per gezin.”
De kampeerders eisen nu het behoud van de huidige standplaatsen of minstens een humane afbouwperiode van acht jaar. Ze willen duidelijke informatie over concrete plannen, timing en gevolgen, correcte compensatie en echte inspraak. “Transparante communicatie, correcte compensatie en respectvolle begeleiding zijn het absolute minimum,” besluit Wilfried in zijn open brief.
De jaarkampeerders zijn vastbesloten om niet op te geven. “We gaan het niet zomaar laten gebeuren”, klinkt het eensgezind. Ze blijven druk uitoefenen via media, politici en mogelijk juridische stappen. De provincie heeft nog geen concrete vergunningen of aanbestedingen voor het masterplan, maar de bewoners voelen zich nu al onzeker en bedrogen. “Van een particulier zou je het misschien nog slikken, maar van een overheidsinstantie neem je dat niet,” besluit Roger.
Julien Borremans
Lees ook:
Provincie keurt masterplan goed: camping De Gavers krijgt complete metamorfose