Op voorstel van ZorgSaam Oosterzele werd vorig jaar door het OCMW een paasactie georganiseerd. De beslissing om een paasattentie te voorzien voor kansarme kinderen in Oosterzele wordt niet verdergezet, ZorgSaam Oosterzele betreurt dit.
Als motivatie wordt aangehaald dat slechts vijf ouders vorig jaar hun kasticket hebben ingediend en dat de organisatie ervan te veel inspanning vraagt. Daarnaast wordt verwezen naar het bestaan van andere activiteiten. Toch verdient deze beslissing een kritische blik, vindt Aline Vermeulen.
Het lage aantal ingediende kastickets lijkt op het eerste gezicht een signaal? Maar in werkelijkheid zegt dit cijfer weinig over de echte nood bij gezinnen in kwetsbare situaties. Integendeel, het kan net wijzen op drempels in de manier waarop de actie georganiseerd werd. Voor veel gezinnen is het bijhouden en indienen van kastickets geen evidentie. Administratieve procedures, hoe klein ook, vormen vaak een hindernis. Wanneer net de meest kwetsbaren hierdoor afhaken, is het niet de nood die ontbreekt, maar de toegankelijkheid van het systeem die tekortschiet.
Ook het argument dat er voldoende activiteiten buitenshuis bestaan, verdient een nuance. Zulke activiteiten zijn zonder twijfel waardevol en dragen bij aan sociale verbinding. Maar ze vervangen absoluut niet wat “een paaseitje” binnen het gezin kan betekenen. Voor een kind in armoede is een kleine attentie met Pasen meer dan een geschenk: het is een teken dat er aan hen gedacht wordt, een moment van warmte en erkenning dat zich afspeelt binnen hun eigen leefomgeving.
Daarnaast wordt de organisatorische last aangehaald als reden om de actie stop te zetten. Nochtans werd eerder aangetoond dat een paasactie perfect haalbaar is met beperkte middelen en via een eenvoudige werkwijze.
De kern van de zaak gaat echter verder dan één initiatief. Kinderarmoede is geen tijdelijk probleem dat met losse acties kan worden aangepakt. Het vraagt een consequent en doordacht beleid, waarin initiatieven zoals een paasactie een plaats hebben. Het stopzetten ervan op basis van beperkte deelname, zonder grondige evaluatie, dreigt een verkeerd signaal te geven.
Voor veel Oosterzelenaren is solidariteit geen loze belofte, maar een gedeelde verantwoordelijkheid. Daarom is het belangrijk om niet te snel te besluiten dat een initiatief niet werkt, maar om te zoeken naar manieren om het beter te laten werken. De paasactie afschaffen betekent een kans missen om net die kinderen te bereiken die het het hardst nodig hebben.
De vraag die dit bij mij oproept, is niet of we ons dit kunnen veroorloven, maar of we het ons kunnen permitteren om het niet te doen, aldus Aline.
Voor ZorgSaam Oosterzele is solidariteit geen loos woord zegt Aline, maar het is iets wat je ziet en voelt, in kleine gebaren en grote daden, elke dag opnieuw.
Wij juichen dan ook de paasactiviteiten toe die door vrijwilligers worden georganiseerd: de paaseierenraap van het Seizoenscafé in Landskouter, de paaseierenraap van ZorgSaam Oosterzele in de Stokerij Van Damme, en op paasmaandag voorziet de Landelijke Gilde Scheldewindeke een fijne activiteit.