De kogel in door de kerk. Het Gijzels Genootschap van de Kerkuil hield er lang de spanning in. Het was gissen en raden, lang wachten en zie de eerste reus in de geschiedenis van Gijzenzele heeft een naam: Gerard. Hij wordt letterlijk en figuurlijk dé blikvanger op Gijzel Kirmesse 2026. De inmiddels overleden Gerard Van Durme (+1998) was een volksfiguur in Gijzenzele. Zoals hem waren er geen twee, opmerkelijk, heel sociaal én speciaal, geliefd bij alle Gijzenzelenaars.
We vroegen ereburgemeester Johan Van Durme om zijn nonkel Gerard te beschrijven. ‘Nonkel Gerard was de broer van mijn vader Georges (°1934), van mijn tantes Godelieve (°1932), Gerarda (°1936), Georgette (°1938) en nonkel Gaston (°1942). Opmerkelijk alle namen beginnen met een G, dit bleek na de geboorte van nonkel Gaston en was niet opzettelijk. De laatste drie leven nog. Nonkel Gerard noemden ze ook ‘de wandelaar’. Vrijgezel. Had een lief toen hij jong was en daarna niet meer. Woonde samen met zijn ouders ‘peet en meet koe’ en zus Godelieve in de oude boerderij (grondvesten 16 de eeuw) aan de kerkwegel Langestraat. Hij bezocht dagelijks zijn ‘kapelletjes’ (cafés en bij mensen thuis) en dronk graag Rodenbach.
Hij rookte zelfgedraaide sigaretten, had een rond potske (alpino) op en droeg steeds ‘galetten’. Hij was arbeider bij aannemer Odilon De Cuyper in Gijzel. Hij was fervent lid van het syndicaat en voorzitter ACV Gijzel / Landskouter. Hij kende de Poel goed in Gent en hielp veel mensen en leden bij werkloosheid, ziekte, invaliditeit. Hij verzamelde oude munten en vele postzegels (boeken vol o.a. koningshuis, Congo,…) Hij was Belgisch gezind en tegen de fusies van 1976, hij vond dat dat de eigenheid van de dorpen zou vernietigen. Hij verkocht ook veel kaarten voor verenigingen van Gijzel, waarvoor hij dan gratis mocht aanschuiven op eetfestijnen (voetbal Gijzel mosselfestijn). Verkocht ook loten bijvoorbeeld 13 maal 13. Mijn nonkel Gerard was een volksvriend die met niemand ruzie had. Leefde voor zijn dierbaren thuis en vele vogels die hij ving in het bos aan de boerderij, wat nu niet meer mag sedert wet Tindemans (1978).
Hij overleed (hartfalen) op vrijdagavond 2 januari 1998 op de kerkwegel naar huis, terwijl zijn zus Godelieve bang aan het wachten was, nonkel Gerard kwam niet meer thuis. Hij hielp ook mee op de boerderij (zes koeien, 10 varkens, konijnen en kippen en 6 ha grond die grotendeels met de hand en de koeien bewerkt werd. Zijn vader mijne peet ‘peet koe’ maakte ook klompen. Dit alaam is aanwezig in Museum Gijzel’, schetst ereburgemeester Johan Van Durme het leven en werk van Gerard. Het Gijzel Genootschap van de Kerkuil maakte voor de naam van de reuzenuil een bijzonder goede keuze en brengt met de naam ‘Gerard’ een mooi postuum eerbetoon aan Gerard Van Durme, de eeuwige positivo. Hij maakte Gijzel een stuk mooier. Gerard alleman’s vriend, haalde veel uit het leven. Gerard was liefde voor Gijzel, liefde voor de mensen. Een leven dat bijzonder rijk gevuld was. Altijd klaar staan voor iedereen. Hij bracht een grote meerwaarde aan het sociaal leven in Gijzel. Eigenlijk een man die in een ton ‘enthousiasme’ gevallen was.
31 augustus 2026 wordt met de doop van reus Gerard een historische dag in de geschiedenis van Gijzenzele. De doopplechtigheid vindt plaats om 11 u in de Sint – Bavokerk. In de namiddag vanaf 14 u 30 wordt op de babyborrel geklonken op de reuzenuil en vindt na 375 jaar opnieuw een uilenschieting plaats.
Ere-burgemeester Johan Van Durme en voorzitster Gijzels Genootschap Petra Van Bever krijgen de eer om peter en meter te zijn reus Gerard. De doopplechtigheid van de reuzenuil wordt letterlijk en figuurlijk één van de hoogtepunten van Gijzel Kimesse. Het moet enig zijn in de wereld dat er van een uil een reus wordt gemaakt. Gijzenzele heeft iets met uilen, denk maar aan de uilenplaag in de kerk in de 17 de eeuw). Net als een uil leeft Gijzenzele midden in de natuur, bovendien is een uil zowel overdag als ’s nachts actief en in Gijzel kan je nu zeker met de ‘kirmesse’ dag en nacht feesten. De uil staat symbool voor wijsheid, kennis, scherpzinnigheid en intellect. De doop van de eerste Gijzenzeelse reus wordt een feestelijk en folkloristisch ritueel waarbij reus Gerard wordt op genomen in de Gijzenzeelse gemeenschap. Gijzel laat nog maar eens zijn echte ziel zien: creatief, authentiek, pur sang. Kleine gemeenschap, groot enthousiasme. (marcel van de vijver, foto’s danny de lobelle)